กดังขึ้น แล้วโอ่งใหญ่ใบนั้นก็แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเต็มพื้น ตอนนั้นเอง คนที่อยู่ข้างในก็กลิ้งออกมาด้วย
เธอย้ายเด็กหนุ่มออกมา ลากไปด้านหนึ่ง จากนั้นจึงตรวจชีพจรเขาดู แล้วค่อยหยิบยาเม็ดหนึ่งยัดใส่ปากเขาพลางพึมพำว่า “โชคดีของเจ้าที่มาเจอข้า ไม่เช่นนั้นได้ตายอยู่ที่นี่จริงๆ แล้ว”
หลังจากป้อนยาให้เด็กหนุ่ม เธอก็ป้อนน้ำตามให้เขา จากนั้นนั่งรอให้เด็กหนุ่มฟื้นคืนสติอยู่อีกด้านหนึ่ง อุดอู้อยู่ในโอ่งใบนั้นแต่ก็ยังไม่หมดลมหายใจ เธอต้องมองเจ้าเด็กนี่ใหม่เสียแล้ว
แล้วเขาก็ไม่ได้ดวงแข็งธรรมดาด้วย เดิมทีเธอนึกว่าถึงจะเจอใครอยู่ที่นี่ ก็คงมีแต่คนตายแล้วเท่านั้น กลับนึกไม่ถึงว่าผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายจะถูกผนึกกลิ่นอายซ่อนอยู่ในโอ่งเก็บน้ำใบใหญ่นี้
………………………………….
ตอนที่ 1358 เดินทางไปด้วยกัน
เธอหยิบผลไม้ลูกหนึ่งออกมาจากห้วงมิติ กินไปพลางจ้องเด็กหนุ่มไปพลาง เงยหน้ามองท้องฟ้าเป็นระยะ กระทั่งผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วยาม ถึงจะเห็นเด็กหนุ่มบนพื้นค่อยๆ ฟื้นขึ้นมา
“อ๊าก! อย่าฆ่าข้า อย่าฆ่าข้า…”
เด็กหนุ่มฟื้นขึ้นมาก็ร้องด้วยความตกใจ รีบคลานไปขดตัวอยู่ด้านหนึ่ง ใบหน้าที่ซีดขาวปิดซ่อนความแตกตื่นและความหวาดกลัวไว้ไม่มิด
“ใครจะฆ่าเจ้ากัน?” เฟิ่งจิ่วอ้าปากหาวแล้วถาม “ในเมื่อเจ้าฟื้นแล้ว ข้าก็ไปได้แล้ว” สถานที่แย่ๆ อย่างนี้ เธอไม่อยากอยู่ต่อแล้ว
ยามนี้เอง เด็กหนุ่มเห็นชัดแล้วว่าคนที่นั่งอยู่ข้างหน้าเป็นขอทานน้อยใส่เสื้อ
