เองก็ได้รับความเอ็นดูจากนายท่านด้วย จะดีสักแค่ไหนกัน?
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ กอปรกับนึกถึงคำพูดของหานหรง ทั้งสองคนสบตากัน อดไม่ได้ที่จะหลุบตาลงต่ำ ทุบขาให้เฟิ่งจิ่วไปเบาๆ…
ตกค่ำ บนท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวพร่างพราว รอบลานบ้านเงียบสงัดไร้เสียง หลังจากกลับมากินมื้อค่ำกับเฟิ่งจิ่วที่เรือนหลัก เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็กลับไปสะสางงานที่ยังคั่งค้างต่อที่ห้องหนังสือ พริบตาเดียว เวลาก็ล่วงเลยไปจนถึงกลางดึก
ทางด้านเฟิ่งจิ่วก็เอนกายนอนพักผ่อนบนเตียงแล้ว แต่เวลานี้ กลับมีหญิงคนหนึ่งยกน้ำชาเข้ามาที่ห้องหนังสือ เพียงแต่ยังไม่ทันได้เข้าไป ก็ถูกอิ่งอีขวางไว้ก่อน
“กลับไปเสีย!” อิ่งอีตะคอกเสียงทุ้มต่ำ
“องครักษ์อิ่ง บ่าวมาตามคำสั่งของคุณหนู ยกน้ำชามาให้นายท่านเจ้าค่ะ” หญิงสาวตอบเสียงเบา ขณะเงยหน้าขึ้น นัยน์ตางามแฝงไว้ด้วยเสน่ห์เย้ายวนมองไปที่อิ่งอี
………………………………….
ตอนที่ 1314 หนุ่มรูปงาม ยิ้มหน่อย
ได้ยินเช่นนั้น อิ่งอีเหลือบมองหญิงสาวผู้นั้น แค่คิดก็รู้ว่าเฟิ่งจิ่วต้องการอะไร ฉะนั้นจึงเบี่ยงกายผลักเปิดประตู “เข้าไปได้”
“ขอบคุณองครักษ์อิ่ง” หญิงสาวดีใจ ค้อมกายเล็กน้อย จากนั้นยกชาเดินเข้าไปในห้อง
หลังจากผู้หญิงคนนั้นเข้าไป อิ่งอีชำเลืองมองบนหลังคา เฝ้าประตูต่อไปเหมือนไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น
ขณะเดียวกัน บนหลังคาห้องหนังสือ ร่างสีแดงร่างหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนนั้น พลางแอบมองลงไปข้างล่างผ่านหน้าต่างหลังคาบานเล็กๆ อย่า
