าเบี่ยงกายเล็กน้อย หันไปเอ็ดหญิงสาวเหล่านั้นที่ยืนอยู่ข้างๆ “ยังไม่เข้าไปคารวะแม่นางเฟิ่งอีก!”
“บ่าวคารวะแม่นางเฟิ่ง”
ทั้งสี่คนค้อมกาย ย่อเข่าคารวะอย่างอ่อนช้อย น้ำเสียงนุ่มนวลรื่นหู ยามค้อมกายลง ทัศนียภาพงดงามโผล่พ้นร่มผ้าให้เห็นอยู่วับๆ แวมๆ ครั้นเงยหน้าขึ้นมา นัยน์ตาดุจสายน้ำในฤดูใบไม้ร่วงแฝงด้วยความเขินอายถึงขั้นชวนให้ผู้พบเห็นใจสั่น
ฮุยหลางเห็นแล้วพูดไม่ออกเล็กน้อย ไม่ใช่กระมัง? หญิงงามที่มีเรือนร่างงามหยดย้อยทั้งยังน่าหลงใหลทั้งสี่คนนี้ถูกเตรียมมา เพื่อส่งให้ภูตหมอหรือ? ส่งให้ภูตหมอ นางเป็นผู้หญิงก็ไม่อาจเสพสุขได้อยู่ดี!
เดิมทีเขานึกว่าจะพามาส่งให้นายท่านเสียอีก! แต่ก็จริง หานหรงผู้นี้รู้ว่านายท่านไม่มีทางรับไว้ ฉะนั้นจึงบอกว่ามาขอโทษ เพียงแต่ขอโทษนั้นเป็นเรื่องหลอก ส่งตัวคนจึงจะเป็นเรื่องจริงกระมัง?
นี่เขากำลังคิดจะเอาผู้หญิงหน้าตาสะสวยรูปร่างอวบอิ่มหลายคนมาวนเวียนอยู่ต่อหน้านายท่าน? ภูตหมอจะรับผู้หญิงพวกนี้ไว้หรือ?
………………………………….
ตอนที่ 1312 เช่นนั้นก็รับไว้เถิด
เซวียนหยวนโม่เจ๋อขมวดคิ้ว หันไปมองเฟิ่งจิ่ว พอเห็นดวงตาเธอเป็นประกายพลางจ้องมองผู้หญิงสี่คนนั้น มุมปากของเขากระตุกอย่างห้ามไม่ได้ เบนหน้าออกไปอย่างพูดไม่ค่อยออก
“หญิงงามอวบอิ่มเหล่านี้ เจ้ามอบให้ข้าจริงหรือ?” เธอก้าวเท้าเข้ามา ดึงมือเล็กๆ ข้างหนึ่งขึ้นมาลูบ “ลื่นจริง นี่ทาอะไรหรือ?”
สาวงามที่ถูกเธอดึงมือขึ้นไปลูบ ตั
