?
“ยังไม่กลับไปอีก!”
เขาตวัดสายตามองสองคนนั้น สายตาคมปลาบเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ เขาที่เดิมทีเป็นคนใจร้อนอยู่แล้วถูกข่มขู่ ย่อมไม่เผยสีหน้าดีๆ ให้พวกเขาดู ยิ่งไปกว่านั้น แม้สองคนจะเป็นองค์รัชทายาทและองค์หญิงของจักรวรรดินทีแดง แต่อยู่ที่นี่ก็เป็นเพียงผู้น้อย กลับยังกล้าใช้วาจาเช่นนั้นพูดกับเขา นี่ถือเป็นการไม่ให้เกียรติกันมากเกินไปแล้ว
องค์รัชทายาทกับองค์หญิงแห่งชื่อสุ่ยเห็นเขาโกรธ และรู้ว่าตนเองพูดเกินไป ทั้งสองจึงสบตากันแล้วรีบถอยหลัง เดินออกไปจากตำหนัก
ก่อนออกจากตำหนักใหญ่ ตอนเดินผ่านเฟิ่งจิ่ว รัชทายาทชื่อสุ่ยชะงักฝีเท้าเล็กน้อย ดวงตาที่ฉายแววประหลาดของเขาเหลือบมองเธอ จากนั้นจึงสาวเท้าเดินจากไป
จนกระทั่งทั้งสองคนจากไปแล้ว จักรพรรดิบนตำแหน่งประธานจึงค่อยแค่นเสียงขึ้นจมูก ตบฝ่ามือลงบนที่วางแขนแรงๆ สายตาคมกริบตวัดมองสองคนด้านล่างอย่างเดือดดาล ก่อนตวาดเสียงเข้ม “พวกเจ้ารู้ความผิดตัวเองหรือไม่!”
……………………………………..
ตอนที่ 1294 หยุด
“สั่งสอนคนโอหังคนหนึ่ง จะมีความผิดใดได้พ่ะย่ะค่ะ?” เซวียนหยวนโม่เจ๋อถาม น้ำเสียงทั้งทุ้มต่ำและแข็งกร้าว
เฟิ่งจิ่วก้าวเท้าไปข้างหน้าแล้วคำนับองค์จักรพรรดิเบื้องบน “แม้หม่อมฉันเองก็รู้สึกไม่ดีที่ทำร้ายรัชทายาทของจักรวรรดิหนึ่งจนมีสภาพเช่นนั้น ทว่า คนผู้นี้มาหาเรื่องก่อน หากไม่ตอบโต้กลับไปก็เกรงจะไม่ใช่เรื่อง ด้วยเหตุนี้ หม่อมฉันเองก็ไม่คิดว่าตนมีความผิดใดเช่นกันเพคะ
