หน้าอกที่เนินสูงขึ้นมาเล็กน้อย ลำคอขาวยาวระหง จนกระทั่งเลื่อนสายตาขึ้นมาถึงดวงหน้างดงามที่ประดับด้วยรอยยิ้ม และสบตากับดวงตาน่าหลงใหลคู่นั้น ในชั่วพริบตาก็ละสายตาหนีไปไหนไม่ได้
ทั้งที่เป็นชุดกระโปรงสีแดงเรียบง่ายตัวเดียว ไม่มีเครื่องประดับมากมายแท้ๆ แต่เมื่ออยู่บนตัวนางกลับสะดุดตายิ่งนัก งดงามจนทำให้ใจสั่นหวั่นไหว งดงามจนหัวใจของเขาเต้นอย่างบ้าคลั่ง งดงามจนเขาอยากจะซุกซ่อนนางไว้ในอ้อมกอดของตัวเอง ไม่อยากให้ใครเห็นความงามของนาง…
“เป็นอย่างไรบ้าง? สวยหรือไม่?”
เฟิ่งจิ่วมายืนอยู่ตรงหน้าเขา สองมือกางออกเล็กน้อย ยิ้มแล้วหมุนตัวตรงหน้าเขาหนึ่งรอบ เมื่อเธอหมุนตัว ชายกระโปรงสีแดงก็บานออกเหมือนบุปผางามดอกหนึ่ง
“งาม งามจนข้าไม่อยากพาเจ้าออกนอกบ้านแล้ว”
เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไว้ด้วยความรักใคร่และอ่อนโยนดังออกมาจากปากเขา เขาเอื้อมมือไปโอบเอวแบบบางของเธอ ดึงเข้ามาในอ้อมแขนเหมือนไม่อยากปล่อยมืออีก
………………………………….
ตอนที่ 1290 ใช้อำนาจตามใจตน
“ถ้างาม ต่อไปขอเพียงท่านอยู่ข้างกายข้า ข้าก็จะใส่กระโปรงให้ท่านดู” เธอพูดอย่างเอาใจ ตามคาด คำชมและความตื่นเต้นยินดีของผู้อื่นล้วนสู้คำว่างามคำเดียวจากปากคนในดวงใจไม่ได้
“ดี” เขาเผยรอยยิ้มแล้วรับคำ เพียงแต่ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะถามอีกว่า “เจ้ามีผ้าปิดหน้าหรือไม่?”
“ผ้าปิดหน้ารึ? ไม่มี ข้าไม่ใช้สิ่งนั้น แต่ข้ามีหน้ากาก” เฟิ่งจิ่วหัวเราะอย่างชั่วร้าย
“หน้ากากก็ช่างเ
