มือนดอกไม้ผลิบาน
ทั้งสองคนนั่งรถม้าออกจากจวน โดยมีอิ่งอีติดตามไปด้วย พวกเขาสามคนมุ่งหน้าไปยังภัตตาคารในเมืองอย่างเรียบง่ายเช่นนั้นเอง…
ในเขตเรือนทิศเหนือ องค์หญิงอิ๋งเสวี่ยกำลังฟังรายงานจากชายชุดเทาคนหนึ่ง รู้ว่าเซวียนหยวนโม่เจ๋อพาข้ารับใช้ชายคนนั้นออกจากจวนไป ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ และถามขึ้นว่า “ข้ารับใช้คนนั้นเป็นใคร เด็กหนุ่มธรรมดาเช่นนั้นกลับเข้าตาเขานัก?”
“ได้ยินมาว่าชื่อหลี่ต้าหนิว เป็นหลานชายญาติห่างๆ ของผู้ดูแลเขตเรือนด้านนอกในจวนนี้พ่ะย่ะค่ะ” ชายชุดเทากล่าว
“หลี่ต้าหนิว หลานชายญาติห่างๆ ของผู้ดูแลเขตเรือนด้านนอกในจวนนี้หรือ?” นางยิ้มเย็น “เด็กหนุ่มคนนั้นรูปร่างหน้าตาธรรมดา แต่ฝีมือไม่ธรรมดา จะใช่หลี่ต้าหนิวอะไรนั่นได้อย่างไร?”
ชายชุดเทาหลุบตาลงไม่พูดอะไร ที่นี่ไม่ใช่ถิ่นของพวกเขา การสืบข่าวจึงทำได้ไม่สะดวกนัก อีกทั้งที่นี่ยังเป็นจวนของเซวียนหยวนโม่เจ๋อเสียด้วย อยากจะสืบเรื่องของคนคนหนึ่งจึงยิ่งยุ่งยากมากขึ้น
………………………………….
ตอนที่ 1270 ความอ่อนโยนของเขามีให้แค่นาง
ณ ภัตตาคาร
เถ้าแก่เห็นว่าผู้มาเยือนเป็นถึงองค์ชายรัชทายาท จึงรีบก้าวเข้าไปคารวะ “ผู้น้อยถวายบังคมองค์รัชทายาท”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อโบกมือ ไม่พูดอะไร เพียงกวาดตามองรอบกายแวบหนึ่ง
ส่วนอิ่งอีที่อยู่ด้านข้างก้าวเข้ามาเอ่ยกำชับ “หาห้องส่วนตัวให้องค์รัชทายาทหนึ่งห้อง”
“คือว่า…” เถ้าแก่ทำหน้าลำบากใจ
“เป็นอะไรไป หรือไม่มีห้องส่
