ังถอยจากไป “คิดจะไปรึ ข้าอนุญาตแล้วหรือ?” ใบมีดลมรุนแรงพร้อมด้วยแรงกดดันโจมตีออกไป มือคว้าไปทางลำคอของเฟิ่งจิ่วอย่างรวดเร็ว คล้ายว่าโมโหโกรธา คิดจะหักคอของเธอเสีย
“อึก! หยุดเสีย!”
ฮุยหลางที่มาตามหาเฟิ่งจิ่วเห็นภาพเช่นนั้น ก็ตกใจกลัวจนหน้าซีด เสี่ยวหลีจื่อคนนี้นายท่านกำลังโปรดปรานเชียว! หากถูกรัชทายาทแห่งชื่อสุ่ยสังหารต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่
ทันใดนั้นเขาตะโกนห้าม ขณะเดียวกันก็พุ่งไปข้างหน้า แต่เพราะระยะห่าง อีกทั้งรัชทายาทแห่งชื่อสุ่ยยังไม่หยุดเพราะเสียงตะโกนของเขา ยามเห็นว่ามือนั้นจะบีบคอที่ทั้งเรียวเล็กและบอบบางของเสี่ยวหลีจื่อ ฮุยหลางหวั่นวิตกอย่างอดไม่ได้ รู้สึกเพียงอกสั่นขวัญหาย
ทว่าเวลาต่อมา ความอกสั่นขวัญหายทั้งหมดกลับกลายเป็นความตะลึงและตกใจแทน…
………………………………………………….
ตอนที่ 1264 หลบไป
เพราะเขาเห็นเด็กหนุ่มหลบจากการคว้าจับของรัชทายาทแห่งชื่อสุ่ยอย่างง่ายดาย แม้จะแค่ขยับฝีเท้า แต่ท่วงท่าที่งดงามกลับทำให้เขารู้สึกเหลือเชื่อ เหมือนเห็นเงาของใครบางคนรางๆ
“ไม่นึกว่าในจวนของเซวียนหยวนโม่เจ๋อจะเก็บเสือซ่อนมังกรไว้ แม้แต่เด็กรับใช้ตัวเล็กๆ ยังมีฝีมือเช่นนี้” รัชทายาทแห่งชื่อสุ่ยหรี่ตาเล็กน้อย ดวงตาคล้ายสตรีจ้องเด็กรับใช้ที่ถอยห่างออกไปอย่างมุ่งร้าย แอบตกใจอยู่ลึกๆ ในใจ
ขนาดเด็กรับใช้คนเดียวยังมีฝีมือเช่นนี้ ในจวนนี้มีผู้แข็งแกร่งหลบซ่อนอยู่โดยที่เขาไม่ทันสังเกตมากเท่าไรกันแน่?
“รัชทายาท
