เขาไว้ เหล่มองเขาแวบหนึ่ง “ไม่ได้ยินที่หยางหย่งบอกหรือว่าเขาไม่มีปัญหา? ถ้ามีปัญหาอะไรเขาจะย้ายเข้าไปในเขตเรือนด้านในได้อย่างไร?”
“แต่ว่า…”
“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น ในเมื่อเขาบอกว่าไม่มีปัญหา เช่นนั้นก็ต้องไม่มีปัญหาแน่ ใช่หรือไม่หยางหย่ง?” อิ่งอีถามพลางมองไปหา
ได้ยินเช่นนั้นหยางหย่งก็ยิ้มอ่อนโยน พยักหน้ากล่าวว่า “อืม พวกเจ้าวางใจได้! ข้าตรวจสอบแล้ว ไม่มีปัญหาจริงๆ อีกทั้งพวกเจ้าต้องเชื่อในตัวนายท่านด้วย นายท่านทำอะไรล้วนมีเหตุผลของเขา คนที่เขาเชื่อใจ พวกเราก็ย่อมเชื่อใจได้”
ดูท่านายท่านคงจะจำภูตหมอได้แล้ว แต่เขาอยากรู้นักว่านายท่านจำได้อย่างไร? เขาเคยเห็นภาพเหมือนของภูตหมอเช่นกัน ซึ่งแตกต่างกับรูปร่างของเสี่ยวหลี่จือในตอนนี้ราวฟ้ากับดิน
………………………………….
ตอนที่ 1252 ที่แท้ก็เป็นนาง
เมื่อเห็นเขาพูดเช่นนี้ อิ่งอีไม่ถามอะไรมากอีก เจ้าจิ้งจอกตัวนี้ หากไม่ยอมพูดพวกเขาก็ถามไม่ได้ความอะไร ซ้ำดูก็รู้ว่าหยางหย่งรู้ที่มาที่ไปของคนคนนี้ แต่กลับไม่ยอมบอกพวกเขา เช่นนั้นก็ต้องพึ่งพาตัวเองและสืบหาเองเสียแล้ว
แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดก็คือ คนผู้นี้แม้มีลับลมคมใน แต่ไม่ได้มีอันตราย ไม่เช่นนั้นหากมีภัยคุกคามต่อนายท่าน หยางหย่งไม่มีทางย้ายเขาเข้าไปในเขตเรือนด้านในแน่นอน
อีกด้าน เฟิ่งจิ่วที่กลับมาเก็บข้าวของที่เขตเรือนด้านนอกเข้ามาในห้องแล้วจึงเพิ่งนึกขึ้นได้ เหมือนเธอจะไม่มีของอะไรให้เก็บเลยนี่!
มีเพียงชุดเครื
