ึดอัดอยู่บ้าง เขาขยับไปแอบอยู่หลังจูซาน
เสี่ยวเอ่อร์ตัวเป็นฝ่ายแนะนำคนให้อาเฉิน ขณะเดียวกันก็บอกต่อพวกเย่อวี๋หรานว่า ‘อาเฉิน’ เป็นนายหน้าของพรรคซานไห่ ดูแลเรื่องการซื้อขายเรือนและเช่าที่พัก ถ้าพวกนางต้องการพักระยะยาวและอยากเช่าที่พักที่เข้าท่าที่สุด มาหาอาเฉินนั้นเหมาะสมที่สุดแล้ว
เขายังบอกให้เย่อวี๋หรานวางใจ อาเฉินเรียกราคายุติธรรมยิ่งนัก รับรองว่าไม่มีทางเอาเปรียบพวกนางแน่นอน
“ในเมื่อเสี่ยวเอ่อร์ตัวเป็นคนแนะนำ พวกข้าย่อมวางใจอยู่แล้ว” เย่อวี๋หรานยิ้มกล่าว “อาเฉิน รบกวนท่านแล้ว”
“ฮ่า ๆๆๆๆ…ไม่รบกวนเลย พวกท่านมาเช่าที่พัก ทางข้าก็ได้หาเงิน” อาเฉินยิ้มแย้ม เชื้อเชิญพวกนางไปนั่งพักในร้าน แล้วบอกให้เสี่ยวเอ้อร์ยกน้ำชามาให้
เพื่อให้พวกเย่อวี๋หรานวางใจยังเอ่ยขึ้นมาว่า “ชานี้ข้าให้เปล่า วางใจได้ ไม่คิดเงินหรอก”
เย่อวี๋หรานยิ้ม “ท่านจะได้ค่าป่วยการจากพวกข้า ชากานี้จะให้เปล่าไม่ได้เชียวหรือ?”
แล้วบอกให้จูซานกับจูชีนั่งลง
อาเฉินโอภาปราศรัยกับพวกนางเล็กน้อย จึงค่อยถามความต้องการเกี่ยวกับที่พักของพวกเย่อวี๋หราน รวมถึงเรื่องค่าเช่า
อย่างไรเสีย เงินมากเงินน้อย ที่พักที่สามารถเช่าได้นั้นก็แตกต่างกัน
“ส่วนตัวข้าย่อมคิดว่าถูกเท่าไหร่ก็ยิ่งดีอยู่แล้ว แต่ข้ารู้ว่าพวกท่านเป็นคนค้าขาย คงไม่ง่ายดาย ข้าคิดว่า…” เย่อวี๋หรานบอกกล่าวความต้องการฝ่ายตนออกมาคร่าว ๆ
ที่พักไม่จำเป็นต้องกว้างใหญ่ สิ่งสำคัญคือต้อง
