จกล้าไม่เบา ไม่ถามเสียหน่อยเล่าว่าที่นี่คือที่ไหน!”
สถานที่เช่นแคว้นระดับหนึ่ง มีดวงตาเท่าไรกำลังจ้องมองแกะอ้วน เจ้ามีเพียงพละกำลังระดับสร้างรากฐาน ไม่มีผู้แข็งแกร่งคอยคุ้มกันยังกล้าซื้อยาทิพย์ล้ำค่าสิบกว่าอย่าง เด็กหนุ่มโดนผู้ฝึกตนไร้สำนักพวกนั้นเพ่งเล็งมาตั้งแต่แรก เพียงแต่เขาลงมือก่อนพวกเขาก็เท่านั้น
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ที่แท้เธอเปิดเผยทรัพย์สินของตนเองจึงโดนคนจับจ้องว่าเป็นแกะอ้วน
“วันนี้ข้าอารมณ์ดี หากเจ้าจากไปเองเสียดีๆ มิเช่นนั้นเดี๋ยวจะเสียใจภายหลัง”
………………………………………………….
ตอนที่ 1208 ความเฉยชาของมนุษย์
“ปากเก่งนักนะ! ข้าจะดูซิว่า…” คำพูดของชายวัยกลางคนยังเอ่ยไม่ทันจบ ก็ร่างกายแข็งทื่อ
เพียงเห็นร่างสีฟ้าครมแวบไปตรงหน้า กริชเปล่งประกายหนาวเย็นปาดเข้าเนื้อตรงคอของเขาไปเล็กน้อย เขาถึงขั้นรู้สึกถึงความเจ็บที่ผิวเนื้อถูกกริชกรีดเลือดไหล
ทันใดนั้นในใจตื่นตระหนกอย่างยิ่ง
เขาเป็นผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลัง! ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานคนหนึ่งพลันมาถึงข้างกายของเขา แล้วปาดกริชมาตรงคอของเขาได้อย่างไร? ถึงขั้นไม่มีโอกาสจะต่อต้าน
“คะ คุณชายเมตตา… เมตตาด้วย ข้าแค่ต้องการทรัพย์สินเท่านั้น”
หน้าผากของเขาเหงื่อไหล พูดจาอย่างสั่นเครือและตื่นกลัว หากถึงเวลานี้ยังไม่รู้ว่าพละกำลังของตรงหน้าแข็งแกร่งกว่าตนเอง ก็นับว่าเสียชาติเกิดแล้ว
“เมตตา? เมื่อกี้ข้าให้โอกาสเจ้าแล้ว ตอนนี้อยากให้ข้าเมตตา ต้องดูว่าตัวเจ้
