างชอบใจ
ต้วนเยี่ยกลอกตา เจ้าโง่พวกนี้ เห็นชัดๆ ว่าผู้หญิงพวกนั้นกำลังมองเฟิ่งจิ่ว มองพวกเขาเสียที่ไหนกัน
“คุณชาย”
เสียงหนึ่งขานเรียกเบาๆ พวกเขาเงยหน้าขึ้นก็เห็นผลไม้จำนวนหนึ่งถูกโยนลงมาจากหอด้านข้าง
เฟิ่งจิ่วนิ่งไปพักหนึ่ง ก่อนจะยื่นมือจับไว้ ตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มชวนหลงใหล แล้วหยิบผลไม้ขึ้นมากินทันที
เมื่อเห็นเช่นนี้ คนอื่นๆ ด้านหลังอึ้งไปนิด จากนั้นก็ได้ยินเสียงร้องตกใจยินดีดังมาจากชั้นบน
“กรี๊ด! เขาเก็บผลไม้ของข้า! เขากินผลไม้ที่ข้าโยนไป”
“กรี๊ด! ข้าจะโยนบ้าง คุณชาย คุณชายรับผลไม้ของข้านะเจ้าคะ คุณชาย…”
“คุณชาย ยังมีของข้าด้วย คุณชาย รับผลไม้ด้วยเจ้าค่ะ”
“คุณชาย รับของข้าไว้ด้วยเจ้าค่ะ”
………………………………………………….
ตอนที่ 1180 หนิงหลางขายผลไม้
ทันใดนั้น เห็นแต่สตรีด้านบนหอสองฝั่งต่างชะโงกตัวออกมา บางคนโยนผลไม้ไปตรงๆ บางคนห่อผลไม้ด้วยผ้าเช็ดหน้าแล้วค่อยโยนไป แค่ครู่เดียวแตงและผลไม้ก็ลอยเต็มท้องฟ้า ทำให้คนทั้งถนนใหญ่มองตาค้าง
“รับไว้เร็ว! นิ่งกันทำไม? อย่าให้เสียน้ำใจพวกแม่นาง” ซ่งหมิงเอ่ยขึ้น ตบไหล่คนอื่นข้างกาย แล้วดึงเสื้อคลุมมารับแตงและผลไม้ที่ข้างบนโยนลงมา
“โอ้ๆ”
หนิงหลางได้สติกลับมาหลังจากอึ้งไปครู่หนึ่ง พอดีกับที่ร้านหาบเร่เล็กๆ ด้านข้างกำลังขายตะกร้า จึงหยิบมารับซ้ายขวาสองด้าน ไม่ใช่แค่แม่นางชั้นบนที่โยนแตงและผลไม้ลงมา แม้แต่แม่นางตามถนนใหญ่ยังซื้อผลไม้เข้ามาให้ในทันที วางลงในตะกร้า
