้าใจ
ถูกต้องแล้ว อสูรศักดิ์สิทธิ์เบิกปัญญาเรียบร้อย ฟังเข้าใจก็เป็นเรื่องปกติ
“ให้ข้าจริงหรือ?”
เธอแปลกใจเล็กน้อย ถามไปอีกครั้ง เธอย้ายต้นผลไม้วิญญาณกลับเข้าห้วงมิติแล้ว งูยักษ์ตัวนี้ก็คิดจะกินเธอมาตั้งนาน ทำไมจู่ๆ ถึงใจดีเพียงนี้?
“ฟ่อๆ”
มันพยักหน้าอีกครั้งเพื่อแสดงความจริงใจ ซ้ำยังหมอบลงและถอยห่างออกไป ขณะที่จ้องมองเฟิ่งจิ่ว
………………………………………………….
ตอนที่ 1170 ทำไมถึงเป็นเจ้า?
เมื่อเห็นเช่นนี้ เธอถึงจะลงมาจากขนนกบิน เดินมาตรงหน้าสมบัติกองนั้น เพียงสะบัดแขนเสื้อก็เก็บของทั้งหมดเข้าห้วงมิติไป เวลานี้เห็นงูยักษ์ตบหาง หมอบลงร้องฟ่อๆ ท่าทางเหมือนอยากจะเข้ามาแต่กลัวว่าจะทำให้เธอตกใจหนีไป เธอก็อดหัวเราะไม่ได้
“ของของเจ้าข้าจะเก็บไว้ เจ้าดีมาข้าดีตอบ จะให้อะไรเจ้าด้วยแล้วกัน!” เธอโยนยาขวดหนึ่งไปให้ งูยักษ์รับโดยกัดไว้ในปาก
“ยาในขวดนี้จะช่วยให้เจ้าทะลวงระดับสัตว์เทวะได้ ถือว่าเป็นค่าตอบแทนเล็กน้อยสำหรับเจ้า” สิ้นเสียง เธอถึงค่อยเหยียบขนนกบินกลับไปข้างคนที่เหลือ
พวกเขาเห็นงูยักษ์เบื้องล่างแหงนหน้าส่ายหางอยู่ตรงนั้น ท่าทางประหนึ่งว่ากำลังบอกลาพวกเขา ในใจก็รู้สึกแต่ว่าแปลกและประหลาดใจ
งูเป็นสัตว์เลือดเย็น เป็นพวกที่ไร้ความรู้สึกที่สุด งูทำให้คนรู้สึกว่าดุร้ายกระหายเลือดและเย็นชาไร้ปรานี ไม่นึกว่างูยักษ์พิษร้ายแรงที่มีก้อนแดงใหญ่บนหัวจะมอบของขวัญให้พวกเขา
“เอาละ พวกเราไปกันเถอะ! อยู่ที่นี่นานไปจ
