ินประโยคสุดท้ายก็มุมปากกระตุกและเบือนหน้าไปทางอื่นเล็กน้อย เจ้าพวกนี้จริงจังเสียบ้างไม่ได้หรือ?
นกอินทรีเตรียมใจตั้งรับ เห็นลูกที่ตนเองเฝ้าหวงแหนนึกไม่ถึงว่าจะยอมรับมนุษย์ไม่ยอมรับมัน ก็รู้สึกเสียใจ ยามนี้ได้ยินคำพูดของพวกเขาสองคน จึงนอนคิดบนพื้นทันใด
………………………………………………….
ตอนที่ 1150 ไม่เป็นศัตรูกันก็ดี
แม้บอกว่านี่ไม่ใช่ไข่ที่มันให้กำเนิด แต่อย่างไรก็เฝ้าถนอมมานานปานนั้น ยามนี้กลับกลายเป็นของคนอื่นไปเสียแล้ว คิดอย่างไรอุปสรรคในใจไม่อาจก้าวข้าม ความแค้นก็กล้ำกลืนไม่ลงเช่นกัน
“กรร!”
ทันใดนั้นเสียงหมีคำรามดังขึ้น จากนั้นยังลอยมาอีกหลายเสียง เสียงคำรามดังสนั่นสะเทือนเสียจนกระแสลมในอากาศผันผวน เพียงได้ยินเสียงตุบดังลั่นแว่วมา ประหนึ่งว่ามีอะไรกำลังวิ่งมาทางนี้
“นั่นเป็นหมีกินคน!”
นกอินทรีเอ่ยขึ้น ก่อนจะลุกขึ้นมองไปในป่า บอกพวกเขาว่า “ไปเร็ว! แถวนี้มีหมีกินคนไม่น้อย และตัวหนึ่งในนั้นก็บรรลุถึงระดับสัตว์เทวะแล้ว หมีกินคนทรงพลังไร้ขีดจำกัด พวกเจ้าหาใช่คู่ต่อสู้ไม่ รีบไปเสีย!”
“กรร!”
“ตุบๆ!”
สิ้นเสียงของนกอินทรีก็เห็นหมีดำตัวใหญ่หลายตัวพรวดมาจากในป่า แต่ละตัวสูงประมาณหนึ่งจั้ง มันโน้มตัวครึ่งหนึ่งและเผยกรงเล็บแหลมคมจ้องมองพวกเขา พร้อมอ้าปากแยกเขี้ยวร้องคำราม
เฟิ่งจิ่วที่เรียกพลังขึ้นไปเห็นหมีคำตัวใหญ่พวกนั้น กลับรู้สึกคุ้นเคยเป็นพิเศษ เพราะนึกถึงเสี่ยวเฮยที่ช่วยเธอคุ้มกันอาศรม พวกเขาไม่สู้
