้นอีก
หากไม่เดินจะอยู่ที่นี่ก็ไม่ปลอดภัย ไม่ว่าเลือกอย่างไรความเสี่ยงล้วนเป็นครึ่งต่อครึ่ง
“เอาเถอะ! ข้าจะสู้สุดชีวิต! แม่ของข้ามักบอกว่าข้าเคราะห์ดีอายุยืน คงไม่ตายเร็วเพียงนี้หรอก” เขาตบๆ หน้าอกสงบใจที่ตื่นกลัวเสียจนเต้นแรงมาตลอดทาง ก่อนจะกัดฟันไม่ร่อนกระบี่ แต่หยิบพาหนะเหาะเหินออกมา
………………………………………………….
ตอนที่ 1148 หนีไป
เขานั่งพาหนะบินออกจากป่า เมื่อมาถึงกลางอากาศและเห็นร่างคุ้นเคยตามมาไม่ไกล พลันตื่นเต้นเสียจนแทบจะน้ำตาไหล “เฟิ่งจิ่ว!”
หลายวันมานี้พวกเขาเชื่อใจและพึ่งพาเฟิ่งจิ่วเสียจนเป็นนิสัย ไม่ว่าตกอยู่ในสถานการณ์เช่นไร ขอแค่มีเฟิ่งจิ่วอยู่พวกเขาเชื่อว่าสุดท้ายเรื่องร้ายจะกลายเป็นดีได้อย่างแน่นอน
ก่อนหน้านี้เขาโดนนกอินทรีจับไปเช่นนั้น ตอนนี้ก็เช่นกัน แต่ทำไมนกอินทรีถึงตามมาข้างกายเฟิ่งจิ่ว?
ในใจของเขานึกสงสัยไม่สงบใจ มีความตื่นเต้น กังวล และแคลงใจ
ทันทีที่หลิงหลางบินขึ้นมาเฟิ่งจิ่วก็วางใจ ในที่สุดเจ้าอ้วนก็วกกลับมา ทว่าเวลาต่อมาเธอกลับสีหน้าเปลี่ยนไปและส่งเสียงร้องอุทาน
“ระวัง!”
เสือยักษ์ตัวหนึ่งพลันพุ่งจากในป่าขึ้นฟ้า แตกต่างจากตัวบาดเจ็บที่เธอเห็นก่อนหน้า ขาหน้าของมันไม่ได้รับบาดเจ็บ ปีกที่กางออกสะบัดใบมีดลมบินตรงเข้าไป พร้อมอ้าปากกระโจนไปทางเจ้าอ้วน
“อ๊าก!”
หนิงหลางเปล่งเสียงอุทาน หยิบกระบี่ยาวเรียกกลิ่นอายพลังวิญญาณโจมตีไปทางเสือร้ายที่กระโจนมาในทันที พลังกระบี่ดุดันปล่
