ุ่นๆ บนหน้าก็คลื่นไส้อย่างอดไม่ได้
เลือดเปื้อนหน้าเป็นความรู้สึกที่น่าสะอิดสะเอียนนัก
“ตอนนี้ข้าจัดการไม่ไหว รับมือเจ้าพวกนี้ก็แทบขาดใจตายแล้ว”
ลั่วเฟยกล่าวไป เดิมทีตนเองบาดเจ็บมาไม่น้อย ก่อนหน้านี้ก็โดนกระชากและพันแผลใหม่ไป ภายใต้สถานการณ์ที่บาดเจ็บยังสู้เช่นนี้ได้ ต่อกรหมาป่าขั้นเก้าพวกนี้เป็นขีดจำกัดของเขาแล้ว หากไปท้าทายคิดจะกำราบราชาหมาป่าโดยไม่รู้ที่ตาย ผลลัพธ์สุดท้ายที่เป็นไปได้มากคือตนเองหลายเป็นของว่างรองท้องของราชาหมาป่า
เขานึกถึงข้อนี้ก็ส่ายหน้า ไปไม่ได้จริงๆ เพราะไม่มั่นใจ
………………………………………………….
ตอนที่ 1088 อยู่ตรงนี้แหละ
เฟิ่งจิ่วได้ยินเช่นนี้ สายตามองผ่านคนอื่นอีกสองคน เห็นพวกเขาเป็นเช่นนี้เหมือนกันก็พยักหน้า “เช่นนั้นก็เอาเถอะ!” เดิมคิดว่าคนหนึ่งในหมู่พวกเขาจะสบโอกาสเก็บอสูรศักดิ์สิทธิ์ไป แต่ดูท่าทางพวกเขาจะไม่มีความคิดและกำลังเช่นนั้น
แม้เธอไปจัดการราชาหมาป่ามาให้พวกเขาก่อนได้ แต่ใช้เป็นอสูรพันธสัญญาของตนเองต้องกำราบด้วยตนเองจะดีที่สุด มิเช่นนั้นคนที่อสูรพันธสัญญายอมจำนนคงไม่ใช่เขาคนเดียว
“กรรซ์!”
ราชาหมาป่าบนที่สูงร้องหอน หมาป่าพวกนั้นเบื้องล่างมากันไวถอยก็เร็ว เมื่อฝูงหมาป่าหลั่งไหลออกไป พวกเขาถอนหายใจเบาๆ แล้วมองศพหมาป่าบนพื้นสักพักอย่างหมดจะเอ่ย
แค่ฆ่าหมาป่าสองสามตัวกำลังกายของพวกเขาก็ไม่ไหวแล้ว แผลใหม่บวกแผลเก่ารวมกันเจ็บเสียจนทำให้พวกเขาแยกเขี้ยว หากหมาป่าพวกนั้
