นี้สำเร็จ ข้ากลัวว่าพวกเขาจะดีใจเกินไปจนออกไปคุยโวโอ้อวดอยู่ข้างนอก ไปรับปากเรื่องที่ไม่ควรรับปากเข้า สาดน้ำเย็นใส่เมื่อสบโอกาสเหมาะสม จะช่วยให้พวกเขาสงบสติอารมณ์ใคร่ครวญปัญหาได้ดีขึ้น”
จูเหล่าโถว “…”
ภรรยาของเขานับวันจะพูดจาเก่งกาจขึ้นทุกวันแล้ว เขาสู้ไม่ได้แม้แต่น้อย
ทางด้านจูซาน เมื่อได้รับการเห็นชอบจากเย่อวี๋หราน เขาก็ไปเจรจากับผู้อาวุโสและเจ้าหน้าที่ หรือกล่าวให้ชัดเจนก็คือไปบอกกล่าวความยากของเรื่องนี้
“เมื่อวานข้าไปหารือกับเจ้าเจ็ดมาแล้ว ระบบชลประทานต้องทำแน่นอน นี่เป็นเรื่องใหญ่ที่มีประโยชน์ต่อทุกคนในหมู่บ้าน ถ้าเขาสามารถช่วยเหลืออะไรได้ก็มีแต่จะรู้สึกเป็นเกียรติ แต่ว่า…” จูซานชะงักไปเล็กน้อย “ผู้อาวุโส ท่านเจ้าหน้าที่ ครั้งนี้กับครั้งก่อนไม่เหมือนกัน”
“ครั้งก่อนแต่ละบ้านทำนาน้ำแค่หนึ่งหมู่ ทุกคนยังทำนาน้ำใกล้ ๆ กัน จึงค่อนข้างสะดวกต่อการจัดการ ทั้งยังเป็นการทำขึ้นมาสำหรับใช้งานชั่วคราว ไม่ได้พิถีพิถันอะไรมาก”
“ดังนั้น ไม่ว่าจะทำอย่างไร ขอแค่ประหยัดแรงและเวลาก็ใช้งานได้ทั้งนั้น ไม่มีทางเกิดปัญหาอะไร”
“แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน คราวนี้เป็นการทำเพื่อใช้งานระยะยาว ข้อเรียกร้องก็ย่อมต้องสูงตาม ฉะนั้นจึงยากกว่าเดิม”
……
ได้ยินเหตุผลที่จูซานแยกแยะให้ฟัง เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสก็สงบเยือกเย็นลงมาก แล้วเริ่มใคร่ครวญถึงความยากของเรื่องนี้
เห็นได้ชัดว่าแผนชลประทานของหมู่บ้านสกุลจูไม่ใช่เร
