่นนี้ยิ่งดี รีบออกจากป่านี้ก่อนเย็นค่ำ เผื่อกลางคืนเกิดเปลี่ยนไปอีก”
“อืม ไปกันเถอะ!”
พวกเขาเหยียบดับกองไฟและทำความสะอาดร่องรอยว่าพวกเขาเคยอยู่ ถึงจะมุ่งหน้าไป พยายามเดินออกจากสถานที่แปลกๆ นี้ก่อนเวลาช่วงเย็น
ทว่าเดินไปเกือบทั้งเช้าพวกเขายังไม่เห็นปลายทาง รอบด้านล้วนเป็นต้นไม้ที่เห็นเพียงกิ่งไม่เห็นใบ เหมือนว่าป่านี้ไม่มีจุดสิ้นสุด เวลานี้เองหนิงหลางก็ร้องเบาๆ “พวกเจ้าดูสิ นั่นอะไรน่ะ?”
………………………………………………….
ตอนที่ 1074 ไม่เห็นใครอื่น
ท่ามกลางกิ่งไม้เบื้องหน้า อะไรบางอย่างถูกเถาวัลย์และกรงเล็บกิ่งไม้พันไว้ เหมือนจะเป็น… คน?
“คล้ายจะเป็นผู้หญิงเลย?” ซ่งหมิงเอ่ยขึ้น
“เป็นไปไม่ได้หรอก! ที่นี่จะมีผู้หญิงได้อย่างไร? บอกว่าเป็นนางปีศาจเดาว่าคงเชื่อ” ลั่วเฟยกล่าวไป คิดว่าเป็นผู้หญิงไปไม่ได้
“ไม่ว่าผู้ชายหรือผู้หญิงก็เป็นคนไม่ผิดแน่” ต้วนเยี่ยเอ่ย แล้วมองไปยังเฟิ่งจิ่วตามสัญชาตญาณ “ทำอย่างไรดี? จะไปดูเสียหน่อยหรือไม่?” ในใจกำลังคิดว่าที่นี่มีคนโดนแขวนอยู่ด้านบนเช่นนี้ จะไม่มีปัญหาหรือ?
“ช่วยด้วย… ช่วยด้วย…”
ยามนี้คนตรงนั้นคล้ายจะตื่นขึ้นมา แล้วร้องขอความช่วยเหลือด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง ฟังเสียงก็เป็นผู้หญิงจริงๆ
“ข้าบอกแล้วว่าเป็นผู้หญิง” ซ่งหมิงเอ่ย ก่อนจะก้าวยาวเดินไปทางนั้น “ไม่มาเจอเป็นเรื่องหนึ่ง ในเมื่อเจอกัน อย่างไรก็ต้องไปดูและช่วยเหลือเสียหน่อยใช่หรือไม่?”
เฟิ่งจิ่วเห็นท่าทางก็เลิกคิ้ว
