ังนั้นจึงตามหลังไปด้วย
ตอนไปถึงที่นั่น เขากลอกตาขบคิด จากนั้นไปห้องเก็บเหล้ายกเหล้าไหหนึ่งเข้ามาด้วยตนเอง เมื่อมาถึงงานเลี้ยงทุกคนนั่งลงคุยเล่นกันเรียบร้อย เหล้าก็รินไว้แล้ว เขาจึงวางกาเหล้าไว้ข้างๆ
ระหว่างงานเลี้ยง ทุกคนยิ้มแย้มพูดคุย เครื่องดื่มถูกรินไม่ขาดสาย จนกระทั่งยามดึกดื่น เขาถึงยกกาเหล้าเข้าไปรินให้พวกเฟิ่งจิ่วด้วยตนเองพลางบอกว่า “อาจารย์เฟิ่ง ก่อนหน้านี้ข้าล่วงเกินท่านไปมาก ข้าขออภัยท่านไว้ ณ ที่นี้ด้วย ท่านโปรดดื่มกับข้าสักสามแก้ว”
เฟิ่งจิ่วมองเขาที่ถือกาเหล้ายืนอยู่เบื้องหน้า ยิ้มเอ่ยว่า “แก้วเหล้าเล็กๆ จะพอได้อย่างไร ไม่อย่างนั้นก็เช่นนี้แล้วกัน! พวกเราใช้ชามดื่มสักสามชามเป็นอย่างไร?”
“หา?” ลั่วเฟยนิ่งไปพักหนึ่ง จากนั้นค่อยหัวเราะร่า “ได้! รื่นเริงดี ข้าชอบ!” กล่าวจบก็บอกสาวใช้ว่า “เอาชามเหล้ามา!”
………………………………………………….
ตอนที่ 1046 มอมเหล้า
ชามเหล้าปากกว้างก้นหนา ใช้สำหรับดื่มเหล้า เพียงแต่ปกติจะใช้ชามเหล้าน้อยนัก ยามนี้เมื่อเขาตะโกนไป สาวใช้ก็รีบร้อนไปหยิบชามเหล้าสองใบเข้ามา วางเรียงตรงหน้าคนทั้งสอง
ลั่วเฟยวางกาเหล้าลง เดินไปข้างที่นั่งและยกกาเหล้ามารินเหล้าให้คนทั้งสองทันที “เชิญ” เขาวางกาเหล้าลง ก่อนจะยกชามเหล้าขึ้นมาเป็นนัย
เฟิ่งจิ่วยกชามเหล้าขึ้นคารวะเขา แล้วดื่มเหล้าภายในชาม เมื่อเหล้าเข้าปาก นัยน์ตาของเธอวาววับเล็กน้อย ตรงริมฝีปากเผยรอยยิ้มที่เหมือนมีเหมือนไม่มี
