งสามได้ยินคำพูดนี้ก็มองหน้ากัน ก่อนเผยรอยยิ้มที่คนนอกไม่เข้าใจอย่างอดไม่ได้
ซ่งหมิงมองลั่วเฟยตรงหน้าที่มีสีหน้าไม่พอใจ ยิ้มเอ่ยว่า “เมื่อครู่เจ้าเรียกอาจารย์เฟิ่งไม่ใช่หรือ ทำไมเพิ่งหมุนตัวไปก็กลายเป็นเจ้าแซ่เฟิ่งเสียแล้ว? ในเมื่อข่าวของเจ้ารวดเร็วเพียงนั้น ทำไมไม่รู้ว่าเพราะอะไรพวกเราถึงติดตามอยู่ข้างกายเขา?”
ลั่วเฟยเห็นรอยยิ้มแปลกๆ ของคนทั้งสาม ในใจก็นึกสงสัย ถามว่า “ถูกเขาลักพามาไม่ใช่หรือ ยังมีอะไรที่ข้าไม่รู้อีก?”
“ฮิๆ เรื่องนี้พวกเราไม่บอกหรอก อย่างไรเสียเจ้าจะได้รู้ในไม่ช้าก็เร็ว” หนิงหลางหยีตายิ้ม จากนั้นสาวเท้าเดินไปข้างหน้าพร้อมพวกต้วนเยี่ยซ่งหมิง
………………………………………………….
ตอนที่ 1042 หายไปแล้ว
พวกเขาเข้าเมืองไป ขณะมุ่งหน้าไปยังจวนตระกูลลั่ว ผ่านถนนใจกลางเมืองที่เฟื่องฟูที่สุด ลั่วเฟยที่เดินอยู่ด้านหน้ากับพวกต้วนเยี่ยทั้งสามหันกลับไปมอง ให้สัญญาณผู้ฝึกตนสองสามคนด้านหลัง แล้วจึงพูดคุยกับพวกของต้วนเยี่ยข้างกาย ความเร็วในการเดินเร่งขึ้นด้วยเล็กน้อย
ผู้ฝึกตนสองสามคนเห็นสายตาของเขา ผ่านไปสักพักก็กดตรงกลไกของเกี้ยวพร้อมกันโดยไม่นัดหมาย ได้ยินเพียงเสียงดังแกร๊กเหมือนมีเสียงอะไรดัง แม้แต่พวกของต้วนเยี่ยด้านหน้ายังหันกลับไปมอง เพียงแต่ไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น
ลั่วเฟยที่เดินอยู่ด้านหน้าหันไปมอง ในใจนึกประหลาดใจ จึงชะลอฝีเท้าอย่างอดไม่ได้ เขามาที่เกี้ยวและขานเรียก “ท่านอาจารย์?”
พวกต้วนเยี่
