บทที่ 733 เอามาเปรียบเทียบกันไม่ได้
จูชีแย้มยิ้มสดใสพลางพูดว่า “ท่านแม่สอนข้า ท่านแม่บอกให้ข้ารับผิดชอบเรื่องนี้ เดิมทีข้ากังวลอยู่บ้าง กลัวว่าข้าจะทำออกมาได้ไม่ดี ในเมื่อพี่สามพูดว่าได้ก็คงทำได้แน่นอน พี่สาม ท่านช่วยไปหาเจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสเพื่อทดลองรดน้ำนาข้าวด้วยวิธีนี้ได้ไหมขอรับ?”
“ได้!” จูซานรับคำ
เขามองน้องชายตรงหน้าแล้วก็พลันนึกถึงชีวิตช่วงที่ไปอยู่เป็นเพื่อนจูชีที่สำนักศึกษาขึ้นมา
เวลานั้น สิ่งที่ทุกคนคาดหวังกับจูชีก็คือ…เรียนหนังสือจนสอบได้ตำแหน่ง เลี้ยงปากท้องตัวเองได้ เพื่อจะได้ไม่เป็นภาระของคนอื่น
แต่ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่ง คนที่เคยถูกคนอื่น ‘ดูถูกดูแคลน’ จะกลายเป็นความภาคภูมิใจของทุกคน
ทันใดนั้น เขาก็แอบตั้งความหวังขึ้นมาว่า บางทีวันหนึ่ง เจ้าเจ็ดอาจไปได้ไกลกว่าที่ใครคิดไว้ก็ได้!
จูซานถนัดเรื่องการคบค้าสมาคมกับผู้คนที่สุดแล้ว
“มีวิธีรดน้ำที่ง่ายกว่านี้?” เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสอึ้งไป นับแต่โบราณมา พวกเขาก็ใช้วิธีหาบน้ำมารดนาข้าวตลอดมาไม่เคยเปลี่ยนแปลง
ตอนนี้กลับมีคนเอากระดาษแผ่นหนึ่งมาบอกพวกเขาว่า…ข้ามีวิธีที่ง่ายกว่า พวกท่านอยากลองทำดูไหม?
จูซานพยักหน้า วางภาพร่างนั้นต่อหน้าพวกเขา “นี่เป็นภาพที่เจ้าเจ็ดร่าง พวกท่านลองดู…”
เขาอธิบายไปทีละอย่าง
ต่างจากคำพูดเงอะงะของจูชี เขาอธิบายได้เป็นขั้นเป็นตอน มีหลักการชัดเจน เปี่ยมด้วยพลังโน้มน้าวใจผู้คน
“สมกับที่เป็นคนเรียนหนังสื
