อจริง ๆ ความคิดอ่านต่างจากพวกเราลิบลับ!” เจ้าหน้าที่ทอดถอนใจ
นึกถึงตอนนั้นที่จูชียังเป็นเพียงคนสมองทึ่มคนหนึ่ง แต่เรียนหนังสือไปได้สองสามปีกลับเปลี่ยนเป็นฉลาดขึ้นมาแล้ว
มิน่าเล่าคนมีอันจะกินจึงนิยมส่งลูกหลานไปเรียนหนังสือ ที่แท้การเรียนหนังสือสามารถทำให้คนฉลาดขึ้นได้จริง ๆ ด้วย!
จูซานยังออกความคิดให้พวกเขาว่า ในเมื่อมีวิธีรดน้ำที่ง่ายกว่าเดิมเช่นนี้ ก็ไม่อาจปล่อยให้ต่างคนต่างทำเหมือนเมื่อก่อนได้อีกแล้ว แต่ควรจัดกลุ่มพวกเขาเป็นหน่วยชลประทาน รดน้ำกันอย่างเป็นระบบ
เมื่อทำเช่นนี้ไม่เพียงแต่จะช่วยประหยัดแรง แต่ทุกครัวเรือนยังสามารถรดน้ำโดยใช้เวลาสั้นที่สุดได้อีกด้วย
ยิ่งหารือกัน เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสก็ยิ่งรู้สึกว่าวิธีนี้สามารถดำเนินการได้ จึงพยักหน้าตกลงทันที
หลังจูซานจากไปแล้ว พวกเขาสองคนก็นึกทอดถอนใจขึ้นมาอีกครา
“เจ้าว่าพวกเราส่งเด็กในบ้านไปเรียนหนังสือตอนนี้ยังทันอยู่ไหมนะ?”
“เจ้าเจ็ดบ้านพวกเขาก็เพิ่งเรียนเอาตอนอายุสิบกว่าปีเหมือนกันไม่ใช่หรือ ข้าคิดว่ายังทันอยู่นะ”
ผู้อาวุโสเพิ่งพูดจบ เจ้าหน้าที่ก็ส่ายหน้า “ไม่เหมือนกัน เจ้าเจ็ดบ้านพวกเขาตั้งแต่เล็กก็ไม่เหมือนคนอื่น พวกเรามีตาแต่ไร้แวว ไม่รู้ว่า ‘ความแตกต่าง’ ของเขาหมายถึงอะไร แต่เจ้าดูพวกเด็ก ๆ ที่บ้านพวกเราสิ มีใครต่างจากคนอื่นเขาบ้างไหม?”
เอาเถอะ ผู้อาวุโสคิดแล้วก็พบว่าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ
แต่ว่า…
เขากล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น…แสดงว
