ยว่ามีแหล่งน้ำหรือไม่”
“คุณชายเฟิ่ง ข้าไปกับท่านดีกว่าเจ้าค่ะ!” หญิงอีกคนหนึ่งกล่าว นางมองเฟิ่งจิ่วด้วยแววตาเหนียมอาย ขณะที่ดวงตางดงามคู่นั้นกำลังจับจ้องราวกับมีประกายยวนยั่วอยู่ ช่างเย้ายวนใจยิ่ง
“ได้สิ!” เธอพยักหน้ายิ้มๆ ให้กลืนเมฆาคอยเฝ้าไว้ ส่วนตนเองกับหญิงงามอ่อนหวานคนนั้นมุ่งหน้าไปอีกทิศทางหนึ่ง
หญิงชราเห็นพวกเขาไปกันหมดแล้วก็มองซ่งหมิงแวบหนึ่ง ในดวงตาเผยประกายที่อธิบายไม่ถูก ทว่ากลับปิดหน้าร้องไห้อย่างโศกเศร้า “หลานสาวผู้น่าสงสารของข้า…”
อีกด้านหนึ่ง หญิงงามซึ่งตามอยู่ข้างกายเฟิ่งจิ่วคนนั้นเดินไป นางใช้หางตาลอบมองเฟิ่งจิ่วเป็นระยะ จากนั้นเห็นแต่นางพลันเปลี่ยนสีหน้า ร้องเสียงเบาขณะที่เท้าพลิกล้มเข้าไปหาเฟิ่งจิ่ว…
………………………………………………….
ตอนที่ 1018 ใครยั่วยวนใคร
“อ๊า!”
เฟิ่งจิ่วยื่นแขนประคองนางไว้ ใช้ดวงตาสดใสแวววาวมองหญิงสาวที่ตนเองประคองพลางเอ่ยเสียงเรียบ “ระวังหน่อย”
หนุ่มน้อยรูปงาม สีหน้าท่าทางเต็มไปด้วยความเฉยชา แม้ดวงตาจะห่างเหิน แต่กลางใบหน้ากลับยังเผยรัศมีร้ายกาจทรงเสน่ห์ โดยเฉพาะดวงตาสดใสคู่นั้น ในยามนี้ลึกล้ำดั่งมหาสมุทร ลึกลับอย่างยิ่ง ทำให้คนที่เห็นติดอยู่ใจกลางนั้นโดยไม่รู้ตัว เนิ่นนานก็ไม่อาจถอนตัวกลับมา…
หญิงสาวมองรอยยิ้มเสมือนกำลังยั่วยวนตรงริมฝีปากของเด็กหนุ่ม มองมุมปากน่ามองของเขายกขึ้นเล็กน้อย ท่าทางคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม ในความร้ายกาจยังมีกลิ่นอายเย้ายวนใจอยู่
