ลย! เธอจงใจทำให้ชิงรั่วอับอาย แถมยังบังคับให้ชิงรั่วฆ่าตัวตาย เราควรทำยังไงต่อไปดี”
ยังจะทำอะไรได้อีก เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วยังไงก็ต้องทำตามแผนที่วางไว้ เฝ่ยมากำลังจะพูด ก็พอดีกับที่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
เมื่อกดรับ เสียงโกรธเกรี้ยวของอาจารย์หลินพลันก็ดังก้องมาจากปลายสาย “ทำไมรูปแบบตำแหน่งของครอบครัวถึงผิดเพี้ยนแบบนี้! รู้ไหมว่าต่อให้คุณพาเฝ่ยไป๋ลู่กลับมามันก็ไร้ประโยชน์แล้ว!”
“อะไรนะ” เฝ่ยมาหน้าถอดสี เขาทำโทรศัพท์หลุดมือโดยไม่ตั้งใจ
หลังจากได้ยิน คุณแม่เฝ่ยก็พึมพำกับตัวเอง แววตาเต็มไปด้วยความกลัวและความรังเกียจ
“ล้างผลาญญาติหกชั่วโคตร*[3]… ดาวหายนะ…”
“สุดท้ายแล้ว ยังไงเฝ่ยไป๋ลู่ก็เป็นดาวหายนะของตระกูลเฝ่ยสินะ!”
“ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเพราะเฝ่ยไป๋ลู่”
อีกด้านหนึ่ง…
ทันทีที่วางสาย อาจารย์หลินก็กระอักเลือดออกมาเต็มปาก หูและจมูกมีเลือดไหล ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีเทาซีด
เลือดสีแดงคล้ำหยดลงบนเสื้อคลุมสีเทาลายน้ำเงิน จนกระทั่งกลายเป็นสีดำซึ่งสื่อถึงลางร้าย
เขาตัวสั่นด้วยความเจ็บปวด ขดตัวอยู่กับพื้น หยิบขวดยาออกจากแขนเสื้อ ก่อนจะกรอกยาเข้าปากด้วยความยากลำบาก
“ไสยเวทย้อนกลับ…”
“ฉันวางแผนอย่างยากลำบากมายี่สิบปี แต่ความพยายามทั้งหมดกลับล้มเหลวงั้นเหรอ…”
“มันคือใคร ใครทำลายค่ายกลของฉัน!”
……
เฝ่ยไป๋ลู่ถืองูตัวเล็ก ๆ กลับมาในห้องโถง จากนั้นเดินตัดห้องโถงมาที่ห้องรับแขก
คนรอบข้างดูจะมองไม่เห็นเธอ
แน่นอ
