อะ!” แล้วหมุนตัวออกไป ทิ้งไว้เพียงต้วนเยี่ยอยู่ตรงนั้น
“ทำไมพวกเจ้ายังอยู่ที่นี่? กำลังตามหาข้าหรือ?” หนิงหลางมองต้วนเยี่ยที่ยืนข้างนอกพลางเอ่ยถาม
ต้วนเยี่ยเหลือบมองเขา บอกว่า “เปล่า เฟิ่งจิ่วบอกว่าเจ้าไปก็ไม่ต้องตามหา วันนี้แค่ได้ยินว่าที่นี่มีตลาดใต้ดิน ถึงจะเข้ามาดูสักหน่อย”
หนิงหลางเงียบไป พร้อมก้มหน้าลงต่ำ
ไม่นานนักหนิงหลางเพียงเห็นผู้ดูแลที่ผอมอย่างกับลิงวิ่งเหยาะๆ โค้งเอวตามมาข้างกายเฟิ่งจิ่วด้วยสีหน้าประจบประแจง เห็นท่าทางที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง ในใจก็ทอดถอนใจเล็กน้อย
นี่หรือคือการปฏิบัติที่แตกต่างของพละกำลัง? สองสามวันนี้เขาเห็นมาไม่น้อยเลยจริงๆ
………………………………………………….
ตอนที่ 982 จอมเจ้าชู้ ซ่งหมิง
พาคนไปยังร้านเหล้า สั่งอาหารสิบสองอย่าง อาหารพวกนั้นยังมาไม่ครบก็เห็นท่าทางหนิงหลางหลังจากนั่งลงก็หิวจะแย่แล้ว จึงตักข้าวเริ่มกินคำใหญ่ โดยไม่แม้แต่จะสนใจคุยกับทั้งสอง
เฟิ่งจิ่วกับต้วนเยี่ยมองหน้ากัน นั่งลงตรงโต๊ะ ทั้งสองเพียงดื่มเหล้าไม่กินอะไร กระทั่งผ่านไปครึ่งชั่วยาม หนิงหลางค่อยยังชั่วแล้ว ในที่สุดก็วางตะเกียบลง
“กินอิ่มแล้วหรือ?” เฟิ่งจิ่วยิ้มถาม
“อิ่มแล้ว”
เขาลูบๆ ท้อง ก่อนจะเรอและเอ่ยว่า “นี่เป็นมื้อที่ข้ากินอิ่มและหอมที่สุดเลย” กล่าวจบก็ชะงักไปเล็กน้อย มองยังสองคนพลางบอกว่า “ข้านึกว่าพวกเจ้าไปกันแล้ว และคิดว่าจะโดนขายไปโรงค้าเด็กหนุ่มจริงๆ! คนพวกนั้น ข้าบอกพวกเขาว่าตนเองเป็น
