ินกำลังสนทนากัน ได้ยินพ่อบ้านรายงานข้างนอกก็ตกใจทันควัน รีบลุกขึ้นออกไปต้อนรับ เมื่อเห็นร่างสีแดงในลานบ้าน สองคนสามีภรรยามองหน้ากันก่อนจะเดินเข้าไป “คุณชายเฟิ่ง? มาหาพวกเรามีอะไรจะสั่งหรือ?”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “ไม่ใช่ขอรับ ข้ามีเรื่องบางอย่างอยากคุยกับทั้งสองท่านสักหน่อย”
พวกเขาเห็นเช่นนี้ก็เชิญเฟิ่งจิ่วเข้าไปข้างใน ปิดประตูห้องลง นอกจากสามคนในห้อง ใครก็ต่างไม่รู้ว่าข้างในกำลังคุยอะไรกันแน่ เพียงรู้ว่าผ่านไปเวลาประมาณหนึ่งก้านธูป สามีภรรยาเจ้าเมืองก็ออกมาส่งเฟิ่งจิ่วด้วยความเคารพ
………………………………………………….
ตอนที่ 966 พาไปเสียเลย
“ไปเรียกคุณชายมา” เจ้าเมืองสั่งพ่อบ้าน
“ขอรับ” พ่อบ้านขานรับ แล้วเร่งฝีเท้าไปตามหนิงหลาง
ไม่นานนักหนิงหลางก็มาถึงในเรือน มองพ่อแม่นั่งดื่มชาอยู่ตรงโต๊ะ และมานั่งลงข้างกายพวกเขาสองคน “ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านตามหาข้ามีเรื่องอะไรขอรับ”
“เด็กคนนี้ๆ วันๆ สนใจแต่จะหาเงิน ร่างกายตนเองไม่รู้จักสนใจ มาสิ นี่เป็นน้ำแกงที่แม่สั่งคนไปตุ๋นมาให้” ฮูหยินให้สัญญาณ พร้อมผลักน้ำแกงตุ๋นบนโต๊ะไปเบื้องหน้าเขา
“ท่านแม่ช่างดีจริงๆ” เขาหรี่ดวงตาตี่เล็กพลางยิ้ม ก่อนจะเปิดออกซดน้ำแกง
เจ้าเมืองข้างๆ เห็นแล้วก็กระแอมเบาๆ รอจนเขาดื่มหมดถึงจะกำชับว่า “เมื่อออกไปข้างนอกทุกเรื่องล้วนต้องระวังมากขึ้น เชื่อฟังคำพูดคุณชายเฟิ่งให้มากๆ เจออะไรที่ไม่เข้าใจต้องถาม จะวุ่นวายตามอำเภอใจเหมือนอยู่ในบ้านไม่ได้
