งที่เลื่องชื่อภายในแคว้นแห่งนี้
“เมืองหนิง?”
ต้วนเยี่ยมองตัวอักษรบนประตูเมือง แล้วมองเฟิ่งจิ่วข้างกาย ถามอย่างสงสัยว่า “คนที่สองที่เจ้าตามหาอยู่ในเมืองหนิงหรือ คนคนนี้มีอะไรพิเศษกันแน่? ทำไมต้องรอนแรมตั้งไกลมาหาคนที่นี่? เขาเป็นเพื่อนเจ้า หรือว่าญาติเจ้า?”
เฟิ่งจิ่วยกริมฝีปากเผยรอยยิ้มออกมา “เขาน่ะ เจ้าเองก็รู้จัก”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ต้วนเยี่ยดวงตาวาววับ จ้องมองอักษรเมืองหนิง ผ่านไปเนิ่นนาน ภายในหัวก็มีความคิดหนึ่งวาบผ่าน เขาถามอย่างตกใจเล็กน้อยว่า “หนิงหลาง? จอมละโมบตระกูลหนิงนั่น?”
………………………………………………….
ตอนที่ 948 จอมละโมบแห่งเมืองหนิง
“อืม เป็นจอมละโมบคนนั้นแหละ” รอยยิ้มตรงริมฝีปากเธอกดลึกขึ้น
หนิงหลาง ลูกชายคนเดียวของเจ้าเมืองหนิง เสพติดเงินทองเป็นชีวิต ตระหนี่เป็นที่สุด นอกจากเป็นปู่โสมเฝ้าทรัพย์ วิธีหาเงินของเขาก็ไม่ธรรมดา เล่ากันว่าตอนพิธีเสี่ยงทายครบรอบหนึ่งปีเขาจับได้ลูกคิดทองคำ รวมถึงทองหยวนเป่าสองก้อน ตอนอายุห้าขวบก็รู้จักหาเงินแล้ว แปดขวบเริ่มช่วยพ่อวางแผนอยู่หลังม่าน พูดได้ว่า ความเจริญรุ่งเรืองของเมืองหนิงนี้จะขาดหนิงหลางผู้เสพติดเงินทองไปไม่ได้
“เจ้าคิดจะให้จอมละโมบนั่นไปเทือกเขาอเวจี? ไม่ต้องคิดเลย วันๆ เขาสนใจแค่ว่าจะหาเงินอย่างไร คงไม่สนใจจะไปเทือกเขาอเวจีหรอก” ต้วนเยี่ยโบกๆ มือพลางเอ่ย ไม่นึกว่าเฟิ่งจิ่วมาที่นี่เพื่อตามหาจอมละโมบคนนั้น
“ได้อย่างไรเล่า? ภายในเทือก
