รัวได้กลิ่นหอมที่กระจายออกมาจากด้านใน ตะกละเสียจนกลืนน้ำลายลงคอ ทว่ายังไม่ทันเข้าใกล้ก็ถูกผู้อารักขาสองคนที่เฝ้าห้องครัวขวางไว้
“ห้องครัวเป็นสถานที่สำคัญ ไม่มีกิจเข้าไปไม่ได้!”
“ข้าไม่ได้ไม่มีกิจ ข้าเป็นอาจารย์” เธอหยิบป้ายหยกแสดงฐานะอาจารย์ออกมาโบกเบื้องหน้าคนทั้งสอง ยามเห็นสีหน้าตกตะลึงก็เผยรอยยิ้ม “ท่านเจ้าสำนักให้ข้ามานำอาหารของเขากับรองเจ้าสำนักไป”
“ทำไมอาจารย์ถึงมาเอาได้ ปกติล้วนต้องส่งเข้าไปทั้งนั้น” สองคนถามอย่างสงสัย แต่ป้ายหยกแสดงฐานะอาจารย์นั้นไม่ผิดแน่
“เพราะวันนี้พวกเขาค่อนข้างหิว อยากกินเร็วหน่อย เจ้ารีบเข้าไปบอกเถอะ ข้าไม่เข้าไปแล้ว จะรอตรงนี้” เธอยิ้มเอ่ย ยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับ
………………………………………………….
ตอนที่ 934 เมืองหลวงแคว้นฉลองชัย
สองคนนั้นเห็นเช่นนี้ก็มองหน้ากัน ก่อนจะพยักหน้า คนหนึ่งในนั้นหมุนตัวเดินเข้าไป ไม่นานนักก็ยกกล่องอาหารสองใบออกมา “นี่เป็นของเจ้าสำนักกับรองเจ้าสำนัก”
“ดี ขอบคุณ” เธอหรี่ตาลงยิ้ม แล้วถือกล่องอาหารสองใบหันจากไป
สองคนนั้นเห็นเฟิ่งจิ่วออกไปก็ส่ายหน้า ไม่ได้คิดอะไรมาก เฝ้ายามต่อไปไม่ให้ผู้ไม่มีกิจเข้าใกล้
เฟิ่งจิ่วถือกล่องอาหารสองใบกลับไปอาศรม เพียงเปิดออกดู ดวงตาก็เป็นประกายทันใด “อาหารของเจ้าสำนักกับรองเจ้าสำนักช่างดีดังคาด! จิ๊ๆ อาหารในสำนักศึกษาสองดาราไม่เลวเลย ในสำนักศึกษาหกดาราไม่มีใครกินดีเพียงนี้ กลิ่นโสมอบอวลมาก นี่เป็นไก่ดำวิญญาณตุ๋นโส
