ไม่ หลังกินยาห้าธาตุไปเขาก็เกิดมีฐานพลังวิญญาณธาตุน้ำเดี่ยว”
สายตาโม่เฉินมองไปทางเหลิ่งหวา จากนั้นค่อยหลับตาลง หากเป็นคนอื่นคงไม่มีทางทำได้จริงๆ แต่นาง… กลับเปลี่ยนสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้
“นายท่าน กินขนมรองท้องเสียหน่อยเถอะเจ้าค่ะ” เหลิ่งหวาหยิบกล่องขนมออกมาวางเบื้องหน้าทั้งสอง แล้วยิ้มเอ่ยกับโม่เฉินว่า “คุณชายก็กินเสียหน่อย ระหว่างทางจะได้ไม่หิว”
“เจ้าซื้อมาเมื่อไร? ทำไมข้าไม่รู้เลย?” เฟิ่งจิ่วดวงตาเป็นประกาย หยิบขึ้นมากินชิ้นหนึ่ง พลางบอกโม่เฉินว่า “ไม่ต้องเกรงใจ หยิบเองได้เลย”
“ซื้อมาตอนออกจากเมืองขอรับ” เหลิ่งหวากล่าว แล้วหยิบอีกกล่องออกมาแบ่งกินกับพี่สาวสองคน
………………………………………………….
ตอนที่ 884 เลื่อนขั้นเป็นแคว้นระดับเจ็ด
“เหลิ่งหวา มิน่าข้าไปไหนท่านพ่อถึงบอกว่าต้องพาเจ้าไปด้วย เจ้าทำงานได้โดยที่ข้าไม่ต้องกังวลเลยจริงๆ เจ้าตั้งใจฝึกบำเพ็ญ รอภายหน้าข้าไปยังจักรวรรดิจะพาพวกเจ้าสองคนพี่น้องไปด้วย ถึงเวลานั้นจะให้เจ้าเป็นพ่อบ้าน” เธอหรี่ตาลงยิ้มพลางเอ่ย
เหลิ่งหวาได้ยินคำพูดนี้ก็ดีใจ ขานรับทันที “นายท่านโปรดวางใจ ข้าจะขยันฝึกบำเพ็ญอย่างแน่นอนขอรับ”
โม่เฉินกินขนมอย่างสง่างาม ราวกับไม่ได้อยู่ท่ามกลางป่าเขาแต่อยู่ในโถงจวนหรูหรา นั่งตัวตรงพลางลิ้มรสอย่างช้าๆ ได้ยินคำพูดพวกเขาก็กล่าวโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้า “เจ้ายังไม่บรรลุถึงวรยุทธ์ระดับกำเนิดวิญญาณ ข้าไม่แนะนำให้เจ้าไปจักรวรรดิ”
ยัง