้าใจอะไรค่อยมาถามข้า” เธอยิ้มเอ่ยพร้อมพยักเพยิดให้เขากลับไปได้
“ขอรับ เช่นนั้นข้าขอตัวกลับก่อน” เขากล่าว แล้วโอบกอดเคล็ดเรียกพลังเข้าสู่ร่างเล่มนั้นกลับเรือนไปโดยเร็ว
“จริงด้วย เด็กน้อยนั่นเล่า ทำไมข้าไม่เห็นเขาเลย?” เฟิ่งจิ่วมองทางเหลิ่งซวงพลางถาม พบว่าเหมือนจะไม่เห็นเงาเจ้าตัวเล็กนั่นเลย!
“หลังจากนายท่านเก็บตัวกลั่นยาเซียน เขาก็บอกพวกเราว่าจะเก็บตัวฝึกบำเพ็ญ ไม่ให้พวกเราไปรบกวนเขา หนำซ้ำยังเลือกเรือนที่ห่างไกลที่สุดในจวนเป็นจุดฝึกบำเพ็ญ หลายวันนี้มีเพียงอาหวาเข้าไปส่งอาหารเช้าให้เขาเจ้าค่ะ”
“อ้อ? อายุน้อยเพียงนี้ก็ฝึกบำเพ็ญแล้ว? ข้าจะไปดูสักหน่อย” เธอเอ่ย หลังจากสั่งคนเก็บอาหารบนโต๊ะ ก็มุ่งไปยังเรือนทางทิศเหนือที่ห่างไกลที่สุดในจวน
ครั้นมาถึงภายในเขตเรือน เห็นประตูเรือนปิดสนิท มีเสียงน้ำแว่วมาจากด้านใน เธอก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างอดไม่ได้ ขานเรียกว่า “ยมราชน้อย? เด็กน้อย? เจ้าเด็กเมื่อวานซืน? อยู่ข้างในหรือไม่ ข้าจะเข้าไปแล้วนะ”
ระหว่างพูดเธอได้ยินเสียงตุบจากด้านใน พลันใจหายวูบ จึงรีบร้อนผลักประตูเข้าไป
………………………………………………….
ตอนที่ 852 สำลักน้ำ
“เจ้าเด็กบ้า กำลังทำอะไรกันแน่?”
เฟิ่งจิ่วสาวก้าวยาวเข้ามา เห็นบนพื้นมีน้ำสาดกระเด็น ภายในอ่างใหญ่สูงเท่าครึ่งคนมีเสียงไอค่อกแค่กเหมือนสำลักน้ำ จึงเร่งฝีเท้าเข้าไปทันที เห็นเจ้าตัวเล็กล้มอยู่ด้านในทั้งหัวจมลงไปและกำลังสำลักน้ำอาบ ก็ตกใจรีบดึงเขาข
