ึ้นมา
“แค่กๆๆ!”
เขาไอทันที ใบหน้าแดงก่ำ แต่ไม่ทันให้เขาค่อยยังชั่วขึ้น บั้นท้ายก็โดนเธอตบเสียแล้ว
“เพียะๆๆ!”
“เจ้าเด็กบ้า! ตัวสูงไม่ถึงอ่างยังไม่เรียกคนมาช่วยอาบ หากจมน้ำในอ่างตายดูซิว่าเจ้าจะขายหน้าหรือไม่!”
เฟิ่งจิ่วโมโห หนีบเขาไว้ใต้วงแขนและตบลงบนก้นเปลือยเปล่าอย่างแรงโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
สวรรค์รู้ว่าเมื่อเธอเข้ามาเห็นหัวเขาจมอยู่ในน้ำก็ตื่นตระหนกจนหัวใจแทบจะไม่เต้น ความสูงของอ่างนั้นมากพอจะทำให้เด็กอายุสามสี่ขวบคนหนึ่งจมน้ำตายได้ โดยเฉพาะแค่มุดหัวลงไปก็ถึงแก่ชีวิตแล้ว
เจ้าตำหนักยมราชส่งเด็กมาให้เธอดูแล หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นที่นี่จริงๆ ถึงเวลานั้นเธอจะบอกเขาอย่างไร? บอกว่าเธอดูแลไม่ได้ อาบน้ำไม่ระวังจนจมน้ำตาย?
ฝ่ามือตบลงบั้นท้ายเขาเสียงดังสามครั้งรวด ไม่ให้โอกาสเขาตอบโต้หรือห้ามปราม ตีเสียจนเขางุนงงไปหมด
“เจ้าทำอะไรน่ะ!” เขาที่ได้สติกลับมาดิ้นรนอย่างอับอายระคนโกรธ ผู้หญิงคนนี้! ช่างหาญกล้าจริงๆ!
“ทำอะไรรึ ไม่เห็นหรือว่าข้ากำลังสั่งสอนเจ้า?”
เฟิ่งจิ่วอุ้มเขาเดินไปที่เตียงในห้องทันที หลังโยนเขาลงบนเตียงมือหนึ่งก็เท้าเอวพลางเบิกตาจ้องเขาอย่างเดือดดาล “เจ้าเด็กบ้า! รู้หรือไม่ว่าอะไรคืออันตราย? เมื่อครู่เจ้ากำลังทำอะไร? หา? อะไร? อย่าบอกข้าเชียวว่าเจ้าหิวน้ำเลยคิดจะดื่มน้ำอาบ!”
เฟิ่งจิ่วไม่เอ่ยถึงยังดี แต่พอบอกว่าเขาดื่มน้ำอาบตนเอง ใบหน้าเขาก็เหยเกทันใด และยังมีความรู้สึกคลื่นเ