าเจ้านะ เด็กคลอดไม่ได้ก็รักษาแม่ไว้ ขอแค่นางปลอดภัยไม่เป็นอะไรเป็นพอ” ผู้เฒ่าเฟิ่งเอ่ยทั้งเบ้าตาแดงเรื่อ
“ท่านปู่ ท่านออกไปก่อน วางใจเถอะเจ้าค่ะ จะไม่เป็นอะไรหรอก” เธอปลอบใจพลางสั่งให้คนประคองเขาออกไป
รอจนเขาออกไปแล้ว เฟิ่งจิ่วบอกซู่ซีบนเตียงว่า “ท่านย่า ท่านอยากรักษาเด็กไว้ใช่หรือไม่เจ้าคะ?”
“ใช่ แม่หนูเฟิ่ง อย่าไปฟังปู่เจ้า รักษาเด็กไว้ นี่เป็นลูกของข้ากับปู่เจ้า ขะ ข้าไม่อยากเสียเขาไป” นางกล่าวขณะน้ำตารินไหล
หากเลือกได้ นางก็หวังว่าจะได้เห็นลูกเติบโตโดยสวัสดิภาพ แต่รู้ว่าวันนี้ตนเองเกรงจะผ่านคราวเคราะห์ครั้งนี้ไปไม่ได้ พอนึกถึงลูกกับสามีของตนก็ทั้งหมดหนทางและเศร้าสลด
………………………………………………….
ตอนที่ 844 เกิดตอนเที่ยงคืน
เฟิ่งจิ่วได้ยินเช่นนี้ก็ยิ้มเล็กน้อย “ท่านย่าโปรดวางใจ ไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ เพียงแต่ว่าตำแหน่งของเด็กไม่ถูกต้อง หนำซ้ำสายสะดือยังพันคอ แม้ต้องการขยับตำแหน่งก็เกรงว่าจะไม่ทัน ข้ามีวิธีหนึ่ง อยากจะผ่าคลอดให้ท่านและช่วยนำเด็กออกมา”
ซู่ซีไม่เข้าใจเรื่องผ่าคลอดอะไรนี่ อีกทั้งยามนี้ความคิดสับสนมึนงง ร่างกายเหนื่อยล้าจนแม้แต่ดวงตายังแทบจะลืมไม่ขึ้นแล้ว แต่นางรู้ว่าเฟิ่งจิ่วหมายความว่าเด็กจะรอดต่อไปได้ ดังนั้นจึงตอบรับ “ได้ ขอแค่เด็กรอดเป็นพอ”
ครั้นได้ยินนางขานรับ เฟิ่งจิ่วถึงจะหั่นโสมพันปีจากในห้วงมิติมาให้นางอมไว้ในปาก จากนั้นไล่ทุกคนในนี้ออกไป ได้ยินว่าด้านนอกพวกเหลิ่งซวงก
