พลางจูงมันออกไป
หลังออกจากเมืองมาพวกเขาก็บินไปโดยตรง เห็นเช่นนี้ไป๋เสี่ยวจึงพลิกตัวขึ้นขี่บนหลังเหล่าไป๋ “เหล่าไป๋ เราจะไล่ตามพวกเขา ไป!” เชือกม้าสะบัด สองขากระทุ้ง ก็เห็นหนึ่งคนหนึ่งม้าที่ออกจากเมืองลอยทะยานขึ้นมา ฝุ่นควันลอยตลบไปตลอดบนเส้นทางภูเขา…
ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม พวกเขามาถึงคฤหาสน์แห่งหนึ่ง ตู้ฝานกล่าวกับเฟิ่งจิ่วว่า “นายท่าน พวกเราซื้อที่นี่ไว้แล้ว รอบๆ นี้ล้วนวางค่ายกลไว้ กลางอากาศก็มีเขตหวงห้าม เพียงแต่ความสามารถข้ามีจำกัด เขตหวงห้ามจึงวางไว้ไม่สูง”
เฟิ่งจิ่วพายมราชน้อยเดินผ่านค่ายกลมาด้านใน ครั้นเห็นทิวทัศน์ด้านในนั้นก็พยักหน้า “อืม ที่นี่ไม่เลวเลย เขตหวงห้ามกลางอากาศไว้ทีหลังข้าวางเองได้” ขณะกำลังเอ่ยก็ได้ยินเสียงระรื่นลอยมา
“นายท่าน!”
………………………………………………….
ตอนที่ 834 ต้องใช้คืนไม่ช้าก็เร็ว
เหลิ่งซวงกับเหลิ่งหวาเร่งฝีเท้าวิ่งเข้ามา ไม่ได้เจอนายท่านตั้งนาน ทั้งสองคนเห็นนางแล้วล้วนสุขใจยิ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความปีติที่ไม่อาจปิดบัง
เมื่อเฟิ่งจิ่วเห็นคนทั้งสอง สายตากวาดมองบนร่างพวกเขา จากนั้นค่อยพยักหน้า “วรยุทธ์ของเหลิ่งซวงก้าวหน้าแล้ว เหลิ่งหวาดูไปแล้วร่างกายไม่เลว ไม่รู้ว่าช่วงนี้เจ้าฝึกไทเก๊กเป็นอย่างไรบ้าง?”
“นายท่าน ไทเก๊กข้าพัฒนาขึ้นมาก ข้าฝึกฝนทุกวัน ไม่เชื่อนายท่านลองเชิงข้าได้” เหลิ่งหวายิ้มเอ่ย สายตาหยุดมองที่ยมราชน้อย “เอ๋? เด็กคนนี้เป็นใครกันขอรับ หน้าตางดงามจริงๆ
