วงมิติ วางลงบนโต๊ะ จากนั้นนั่งลงมองเด็กน้อยคนนั้น
เด็กน้อยมองเธอ ไม่พูดอะไรแต่กินอาหารก่อน
เฟิ่งจิ่วนั่งเท้าคางมองอยู่ตรงนั้น ยิ่งมองยิ่งรู้สึกว่าลักษณะท่าทางเช่นนั้นถอดแบบมาจากเซวียนหยวนโม่เจ๋อจริงๆ แต่ถ้าบอกว่าเป็นลูกนอกสมรส เธอคิดว่าเป็นไปไม่ได้เท่าไร
ถึงอย่างไรคนสะอาดบริสุทธิ์อย่างท่านอา ตอนเจอกันครั้งแรกโดนเธอจูบโดยไม่ระวังยังเป็นลมไปเลย ที่บอกว่ามีลูกโตถึงเพียงนี้แล้วเธอก็แค่พูดไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น
แต่ถ้าเป็นน้องชาย? เหอะๆ เธอไม่ค่อยเชื่อนัก หากเป็นน้องชายจริง เดาว่าฮุยหลางคงไม่จากไปราวกับวิ่งหนี ชัดเจนว่าเขากลัวเธอซักถามอะไรไม่หยุดหย่อน
“นี่ รูปหล่อตัวน้อย บอกพี่สาวหน่อย เจ้ามีความสัมพันธ์เช่นไรกับท่านอา? บอกพี่สาวซิ แล้วพี่สาวจะพาเจ้าไปซื้อลูกกวาด เป็นอย่างไร?” เฟิ่งจิ่วราวกับหมาป่าตัวโตลักพาตัวแกะน้อย ลองเกลี้ยกล่อมดูว่าเด็กน้อยจะพูดความจริงหรือไม่
ใครจะรู้ เด็กน้อยคนนั้นนิ่งสงบขนาดหนังตายังไม่ขยับ กินอาหารด้วยท่าทางสง่างาม แม้แต่ท่านั่งยังเหยียดตรงสุดๆ ทำให้เธอมองเสียจนอึ้งงัน
แอบคิดว่าสมกับเป็นคนจากแปดจักรวรรดิใหญ่จริงๆ แม้แต่เด็กน้อยอายุสามสี่ขวบยังดูภูมิฐานแล้ว อากัปกิริยาสง่างามเสียจนแม้แต่เธอก็ยังเทียบไม่ติด
ผ่านไปเนิ่นนาน เขาที่กินอาหารหมดวางตะเกียบลง หลังจากเช็ดๆ มุมปากก็มองเฟิ่งจิ่ว “น้ำ”
ได้ยินเช่นนี้ เฟิ่งจิ่วจึงเข้าอาศรมไปรินน้ำออกมาให้เขา เห็นเขาดื่มน้ำเสร็จ
