นมาสวมเสื้อผ้าสะอาดแล้วถึงจะออกอาศรมไป ทว่าเมื่อเดินออกจากอาศรม และเห็นร่างสีขาวใต้ต้นไม้นั้นก็อึ้งงันทันที มองๆ เขาด้วยสีหน้าแปลกๆ
“คุณชายโม่เฉิน? ท่านมาได้อย่างไร”
ไม่รอให้โม่เฉินเอ่ยปาก เหล่าไป๋ก็บอกว่า “เขามานั่งตรงนี้ทุกวัน ไม่ใช่ว่าเพิ่งมาวันนี้ขอรับ”
“เจ้าไม่คิดจะกลับบ้านหรือ?” เขาถาม น้ำเสียงทั้งอ่อนโยนและแผ่วเบา ซ้ำยังมีความเฉยชาโดยธรรมชาติ
“ทำไม?” เธอจ้องเขาอย่างระวังตัว “ข้าจะกลับบ้านหรือไม่เกี่ยวอะไรกับท่าน?”
เขาเห็นสีหน้าเธอระมัดระวัง แววตาก็สั่นไหวเล็กน้อย เอ่ยว่า “ปีหน้าวันที่สามเดือนสาม แคว้นศรสวรรค์จะมีสมัชชาใหญ่วิเคราะห์ยาเซียน เจ้าจะไปด้วยกันหรือไม่?”
………………………………………………….
ตอนที่ 820 คิดถึงเขาเสียแล้ว
“ไม่ไป” เฟิ่งจิ่วปฏิเสธโดยไม่แม้แต่จะคิด หนำซ้ำปฏิเสธอย่างง่ายดายและรวดเร็ว
อาจเพราะไม่นึกว่าเฟิ่งจิ่วจะปฏิเสธง่ายๆ เช่นนี้ โม่เฉินจึงตกใจเล็กน้อย ไม่รู้จะพูดอะไรไปชั่วขณะ เพียงมองนางอย่างเงียบงันเช่นนั้น
เฟิ่งจิ่วเห็นเช่นนี้ก็ถอนหายใจ เชิดหน้าขึ้นแล้วถามอย่างจริงจัง “คุณชายโม่เฉิน ท่านพูดมาตรงๆ เถอะ! ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่? อย่าบอกเลยว่าท่านไม่มีเป้าหมาย ข้าจำได้ว่าครั้งก่อนท่านมีท่าทีรังเกียจข้า ทำไมช่วงนี้ถึงโผล่มาที่นี่ตลอด? ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่?”
เขาคิดจะทำอะไร?
โม่เฉินตกใจเล็กน้อย จากนั้นค่อยเผยรอยยิ้มออกมา รอยยิ้มนี้ค่อยๆ คลี่ออกอย่างอ่อนโยน แต่สุดท้ายกลับทำให
