้เฟิ่งจิ่วรู้สึกหนาวๆ
“ข้าเพียงอยากเห็นเสียหน่อย ว่าดาราหงส์เป็นคนเช่นไรกันแน่”
“ดาราหงส์? หมายความว่าอย่างไร?” คำพูดที่ไม่มีปี่มีขลุ่ยทำให้เธอไม่เข้าใจสักเท่าไร
“ดาราหงส์ปรากฏ วิญญาณต่างภพเยือนโลก จากเหนือฟ้าไกลโพ้น ทำลายกฎสวรรค์ทั้งแปด และกลายเป็นเจ้าแห่งใต้ฟ้า”
เขามองเฟิ่งจิ่วโดยไม่พลาดความเปลี่ยนแปลงที่ฉายผ่านในดวงตาของเธอ กล่าวเสียงเนิบๆ ว่า “นี่เป็นคำพูดเดิมของอาจารย์ข้า ผู้เฒ่าเทียนจี และการตามหาเจ้าคือเป้าหมายที่ข้ามาที่นี่”
เฟิ่งจิ่วอึ้งๆ ไป ก่อนเอ่ย “กลายเป็นเจ้าแห่งใต้ฟ้าอะไร ข้าไม่เคยคิดจะเป็นเจ้าแห่งใต้ฟ้า อีกอย่าง นี่เกี่ยวอะไรกับที่ท่านตามหาข้า?” วิญญาณต่างภพมาเยือนโลก เขาพูดถูกแล้ว แต่ทำไมถึงรู้ว่าเป็นเธอ? หนำซ้ำแม้เป็นเช่นนี้ เธอกับเขาก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกัน!
ได้ยินคำพูดนี้ แววตาเขาเคร่งขรึมเล็กน้อย ดวงตาลึกล้ำราวมหาสมุทร มองเธอเงียบๆ ไม่พูดอะไร ผ่านไปเนิ่นนานก็หมุนตัวจากไปทันที
ขณะมองเขาหันกายจากไป เฟิ่งจิ่วพึมพำว่า “เข้าใจยากจริง”
เดิมทีก็เข้าใจยากแล้ว ถึงแม้เธอเป็นคนคนนั้นก็ไม่เกี่ยวกับเขากระมัง? อีกอย่างคนผู้นี้คล้ายจะชอบพูดอะไรแค่ครึ่งเดียว กลืนไม่เข้าคายไม่ออกไม่รู้จะบอกอะไร
“นายท่าน ข้าว่าเขาคิดไม่ซื่อกับท่าน” เหล่าไป๋เอ่ยขึ้นข้างๆ
เฟิ่งจิ่วกลอกตา “หากคิดไม่ซื่อคงไม่ช่วยข้า จะว่าไป แม้คนคนนี้จะแปลกไปหน่อย แต่อย่างไรก็ช่วยข้าไว้ถึงสองครั้ง หนำซ้ำพลังของเขาเหมือ