ยุวัฒนะที่ข้าพากเพียรกลั่นอีกหรือไม่?”
นักเรียนโดยรอบได้ยินเช่นนี้ แต่ละคนก็พูดคุยกันเสียงเบา พร้อมชี้มือชี้ไม้ไปทางอาจารย์โอสถหวง คำพูดคำจาแฝงความดูแคลน
เจ้าสำนักเห็นดังนี้ก็ถอนหายใจกล่าว “อาจารย์โอสถหวง พฤติกรรมของเจ้าในวันนี้ขาดจรรยาบรรณครู ว่ากันตามเหตุผลเดิมทีควรไล่เจ้าออกจากสำนักศึกษา แต่นึกถึงว่าหลายปีมานี้เจ้าสร้างคุณงามความดีให้สำนักศึกษาไว้ไม่น้อย ยามนี้จึงจะปลดเจ้าจากตำแหน่งผู้ดูแลสำนักยาเซียน และลงโทษกักบริเวณเจ้าสามปี ไปศึกษาแก้ฤทธิ์ยาในร่างด้วยตนเองเสีย ไม่ต้องออกมาข้างนอก”
“ท่านเจ้าสำนัก…”
เขาเพียงรู้สึกว่าท้องฟ้าพลันทลายลงมาในพริบตา ทั้งร่างทรุดนั่งลงบนพื้นอย่างอ่อนปวกเปียก หากรู้ตั้งแต่แรก รู้ตั้งแต่แรกเขาคงไม่เกิดความโลภชั่ววูบ…
“เฟิ่งจิ่ว เจ้าก็เพลาๆ เสียบ้าง อย่าสร้างปัญหาอีก” เจ้าสำนักมองเฟิ่งจิ่วอย่างค่อนข้างปวดหัวพลางกำชับเสียงเข้ม
………………………………………………….
ตอนที่ 818 เสียใจไปก็ไม่มีประโยชน์
“ข้าก่อเรื่องเสียที่ไหน ชัดเจนว่าเขามาหาเรื่องข้า” เฟิ่งจิ่วเบ้ปาก มองรองเจ้าสำนักข้างๆ พลางยิ้มเอ่ยว่า “ท่านรองเจ้าสำนัก พวกเราจะไปเอายากันตอนนี้เลยหรือไม่?”
รองเจ้าสำนักเหลือบมองไปทางเจ้าสำนัก เห็นฝ่ายนั้นพยักหน้า จึงค่อยบอกเธอว่า “ไปกันเถอะ!”
ทุกคนรอบข้างเห็นเช่นนั้น สายตาของแต่ละคนหยุดมองร่างอาจารย์โอสถหวงที่นั่งนิ่งอยู่บนพื้น หลังจากพินิจมองร่างเขาหัวจรดเท้า แต่ละคนก็เม้ม
