ห้ข้าดูเสียหน่อย” น้ำเสียงเขาเร่งเร้า ใบหน้ามีทั้งความกังวลและเฝ้ารอ
เฟิ่งจิ่วได้ยินเช่นนี้ก็ไม่รู้สึกอะไร คิดว่าเขาคงเห็นเธอกลั่นยาอายุวัฒนะระดับห้า ค่อนข้างตื่นเต้นอยากเห็นสักหน่อย ด้วยเหตุนี้จึงหยิบขวดหนึ่งในนั้นมาและเทยาอายุวัฒนะออกมา
“เป็นยา…”
เมื่อฝ่ามือเธอกางออก กำลังจะบอกเขาเรื่องคุณสมบัติกับผลลัพธ์ยาอายุวัฒนะเม็ดนี้ ก็เห็นเขาหยิบยาอายุวัฒนะไปจากมือทันที เห็นเช่นนี้เธอเพียงขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่พูดอะไรอีก
“เป็นยาอายุวัฒนะระดับห้า กลิ่นนี้ใส่ดอกปิงหลิงหรือ? ยังมีกลิ่นดอกเจี๋ยเกิ่ง (ดอกระฆังจีน) อีก ดี ดีจริงๆ! สีและกลิ่นนี้ล้วนเป็นเอกลักษณ์ ดี ช่างดีนัก…”
เขาพูดพลางถือยาอายุวัฒนะเดินไปเดินมา ทำท่าทางเหมือนจะเก็บไปเสียเดี๋ยวนี้ เฟิ่งจิ่วมองแล้วสีหน้าแปลกไป คิ้วก็กระตุกแวบหนึ่ง
………………………………………………….
ตอนที่ 814 แย่งยาไปหน้าด้านๆ
“อาจารย์โอสถหวง นี่เป็นยาอายุวัฒนะที่ข้ากลั่น” เฟิ่งจิ่วมายืนตรงหน้าเขา หยีตายิ้มพลางเอ่ย ทว่าขอแค่มองอย่างละเอียด จะมองออกได้ว่านัยน์ตาเธอไม่มีรอยยิ้มสักนิด ตรงกันข้ามกลับมีความเย็นชาบางๆ
“ข้ารู้ว่าเป็นยาอายุวัฒนะที่เจ้าหลอมกลั่น แต่ข้าจะเก็บกลับไปศึกษาเสียหน่อย จริงด้วย เม็ดนี้เป็นยาอะไร ตำรับยามาจากไหน เขียนตำรับยากับขั้นตอนการกลั่นยาเซียนมาให้ข้าดูซิ”
เฟิ่งจิ่วได้ยินน้ำเสียงที่เอ่ยเหมือนเรื่องย่อมเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว ก็ส่งเสียงหัวเราะเบาๆ “ไม่รู้เลยว่า
