ระบี่รุนแรงโจมตีออกไป คล้ายว่ามีเสียงตื่นตกใจลอยมา เพียงได้ยินเสียงกระแสลมวาดไปกลางท้องฟ้ายามราตรี เสียงฝีเท้าด้านหลังหายไปอีกครั้ง ราวกับไม่เคยปรากฏมาก่อน
“เหอะๆ…”
ทว่าหลังเสียงฝีเท้านั้นหายไป ภายในอากาศกลับมีเสียงหัวเราะแปลกๆ ลอยมาแว่วๆ เสียงหัวเราะนั้นดังมาไกลๆ จนเหมือนหยุดอยู่ข้างกายพวกเขา
ทันใดนั้นวิญญาณสีขาวก็ลอยมาเบื้องหน้าเฟิ่งจิ่ว สีหน้าซีดขาว เส้นผมสีดำปล่อยสยายปิดหน้าเขาไว้ครึ่งหนึ่ง ดวงตาคู่นั้นที่มีประกายสีดำประหลาดน่ากลัวจ้องมองยังเฟิ่งจิ่ว…
………………………………………………….
ตอนที่ 804 หลงทางในป่าผีสิง
“พวกท่านรู้ทางไหม… ไม่เป็นไร ข้ารู้ทาง จะนำทางให้พวกท่านแล้วกัน… อ๊าก…”
คำพูดแผ่วเบาที่มีไอหนาวเย็นน่าสะพรึงเปล่งออกมา ทว่าเพิ่งกล่าวจบก็ส่งเสียงกรีดร้องรุนแรง เสียงกรีดร้องเล็กแหลมนั้นแทบจะตัดผ่านท้องฟ้ายามราตรีในชั่วขณะนั้น และทำลายซึ่งกลิ่นอายน่ากลัวภายในนี้ ทันใดนั้นราวกับมีเสียงนกตีปีกบินลอยมมาท่ามกลางค่ำคืน
ตู้ฝานกับเซี่ยงหวาสองคนร่างกายตึงเกร็ง แทบพูดได้เลยว่าตั้งแต่เหยียบเข้ามาที่นี่ทั้งสองก็ตกอยู่ในความตึงเครียดขั้นสูง
โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาเห็นวิญญาณสีขาวน่ากลัวแปลกๆ นั้นที่ปรากฏตัวตรงหน้าเฟิ่งจิ่วอย่างกะทันหัน ขณะที่ตกใจเสียจนใจหวั่นๆ และกำลังจะเอ่ยปากส่งเสียงตะโกน กลับเห็นเฟิ่งจิ่วพลิกฝ่ามือ แล้วเปลวไฟก็แผดเผาวิญญาณดวงนั้นหายลับไปทันตาเช่นนั้น…
เห็นภาพเช่นนี้ ทันทีที่พวกเขา
