เขาร้อยปีพลางถอนหายใจเบาๆ ถึงจะหมุนตัวเข้าห้อง
เช้าตรู่วันต่อมา เฟิ่งจิ่วกินอาหารอยู่ชั้นล่าง อีกโต๊ะหนึ่งไป๋เสี่ยวกับเซี่ยงหวาสองคนนั่งดื่มชา ผ่านไปสักพักตู้ฝานที่ออกไปสอบถามข่าวคราวก็เดินเข้ามา
“นายท่าน คนพวกนั้นที่เข้าภูเขาไปยังไม่ออกมาเลยสักคน อยู่ข้างในกันหมดขอรับ”
“อืม”
เธอขานรับ ห้วงความคิดกำลังคิดว่าตระกูลนั้นมีเรื่องอะไรกันแน่? แม้แต่ที่เขียนในเอกสารยังมีแต่พวกเรื่องคาดเดาและผิวเผิน เรื่องเกี่ยวกับภายในกลับไม่เอ่ยถึงสักนิด
ถึงขั้นไม่เคยมีใครเห็นคนตระกูลนั้นเดินออกจากภูเขาร้อยปีเลย…
………………………………………………….
ตอนที่ 802 คำเชิญจากภูเขาร้อยปี
“มีคนให้ข้าส่งสิ่งนี้ให้ท่าน” เด็กน้อยอายุเจ็ดแปดขวบวิ่งเข้ามา ยังไม่ทันเข้าใกล้เฟิ่งจิ่วก็โดนตู้ฝานขวางไว้
“ให้เขาเข้ามา” เฟิ่งจิ่วส่งสัญญาณให้เขาถอยไปข้างๆ
“มีคนให้ข้ามอบสิ่งนี้ให้ท่าน” เด็กน้อยมายังเบื้องหน้าเฟิ่งจิ่ว แล้วยื่นของบางอย่างให้ สายตากลับนิ่งจ้องขนมบนโต๊ะ พร้อมกลืนน้ำลาย
เฟิ่งจิ่วเห็นเช่นนี้ก็รับของสิ่งนั้นมา สั่งเสี่ยวเอ้อร์ห่อขนมให้นิดหน่อย พลางถามว่า “ใครให้ของสิ่งนี้กับข้าหรือ?”
“เป็นคนสวมชุดสีดำ เขาบอกให้ส่งให้พี่ชายสวมชุดสีแดง”
เฟิ่งจิ่วได้ยินก็เปิดออกอ่าน เมื่ออ่านเนื้อความที่ระบุไว้ภายในบัตรคล้ายคำเชิญนั้น แววตาก็สั่นไหวเล็กน้อย
“คุณชาย ขนมห่อเรียบร้อยแล้วขอรับ” เสี่ยวเอ้อร์ถือขนมเข้ามา
เฟิ่งจิ่วรับมายื่นให้เด็กน้อยคนนั้
