วนั้น แล้วละสายตาออกไป
ชายหนุ่มได้ยินคำพูดนี้ก็เงยหน้ามองเฟิ่งจิ่ว เห็นเขากำลังยกแก้วขึ้นดื่มเหล้า ใบหน้าแดงก่ำเล็กน้อย ในดวงตามีความพร่ามัวเหมือนดื่มมากไปหน่อย และคล้ายว่าไม่ได้ยินคำพูดสองคนนั้น ดื่มเหล้าแก้วหนึ่งหมดยังตะโกนให้รินเหล้าอีก
ไป๋เสี่ยวข้างๆ ดึงแขนเสื้อเฟิ่งจิ่ว “เจ้าอย่าดื่มมากเกินไป เมาไปจะแย่เอา” สายตาเขามองไปทางชายร่างใหญ่พวกนั้นที่ถลึงมองพวกเขาสองคนราวกับเสือและหมาป่า ในใจกังวลนิดหน่อย
“อืม ไม่ดื่มมากหรอก เนื้อย่างมาพอดีเลย มาๆ หั่นมาชิมสักสองชิ้นซิ”
เฟิ่งจิ่ววางแก้วเหล้าพลางตะโกน และพุ่งเข้าไปดมๆ กลิ่น “อืม กลิ่นไม่เลวเลย หอมมาก”
………………………………………………….
ตอนที่ 782 เขาไม่รู้เรื่องยา
“ข้าหั่นให้ๆ” สองคนนั้นที่ยกหมูย่างเข้ามาคอยอยู่ข้างๆ เพียงได้ยินคำพูดเฟิ่งจิ่ว หนึ่งคนในนั้นก็เข้าไปหยิบมีดหั่นเนื้อเล่มเล็กหั่นเนื้อตรงขาหลังมาสองชิ้นและใช้ใบไม้รองวางลงตรงหน้าเฟิ่งจิ่วกับไป๋เสี่ยว
“ขาหลังนี้ย่างได้พอเหมาะ พวกเจ้าชิมเสียหน่อย รสชาติกรอบนอกนุ่มในยังสดๆ ร้อนๆ” ชายฉกรรจ์คนนั้นส่งสัญญาณให้พวกเขาสองคนชิมเสียก่อน
ไป๋เสี่ยวเห็นเนื้อย่างตรงหน้า ก็กลืนน้ำลายโดยทันที พร้อมมองไปยังเฟิ่งจิ่ว
เฟิ่งจิ่วไม่ได้มองพวกเขา เพียงมองเนื้อย่างตรงหน้า ยิ้มเอ่ยว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะชิมรสชาติก่อนเสียหน่อย” กล่าวจบยังใช้ใบไม้ห่อหยิบเนื้อขาหลังชิ้นนั้นขึ้นมา ขณะที่ยกขึ้นมาจะกิน มือคู่หนึ่ง
