ำไม?”
“ข้าขาดลูกมือ ทำไม? เจ้าสนใจด้วยหรือ?” เธอมองชายหนุ่มคนนั้นอย่างหยอกล้อ อยากรู้นิดหน่อยว่าคนอายุน้อยเช่นนี้ทำไมถึงถูกจับและติดกับเข้ามาในนี้?
ชายหนุ่มยิ้มๆ บอกว่า “ให้เซี่ยงหวาเป็นลูกมือใต้เท้า? ใต้เท้ามั่นใจไม่น้อยเลย”
เขายิ้มพลางเดินลงจากบ้านต้นไม้ กล่าวว่า “พวกเรามีเวลาไปตามหาเซี่ยงหวา และรู้จุดปักหลักของเขาในป่านี้ แต่อยากจะจับเขากลับไม่ง่ายดายเพียงนั้น หากใต้เท้าสนใจพรุ่งนี้ค่อยตามเราไปพบเขา”
“แน่นอน” เธอพยักหน้าเอ่ย บอกกับชายร่างใหญ่สองคนข้างๆ ว่า “ย่างหมูป่าตัวนั้นซะ”
“หึ! ทำไมพวกเราต้องฟ… ฟัง เจ้า?”
………………………………………………….
ตอนที่ 780 แพ้จะยกชีวิตให้เจ้า
คำพูดชายร่างใหญ่คนนั้นยังไม่ทันกล่าวจบ ก็เห็นกริชแหลมคมจี้มาตรงลำคอเขา ประกายหนาวเย็นนั้นที่หางตาเหลือบเห็น ทำให้ร่างกายเขาแข็งทื่อ พร้อมถลึงมองหนุ่มน้อยชุดแดงคนนั้นอย่างตะลึงไปบ้าง
“ข้ารู้ว่าในนี้จะพูดจาต้องมีพละกำลัง หากเจ้าไม่ถือสา พวกเราประลองกันเสียหน่อยยังได้ หืม?” น้ำเสียงเฉยเมยปรากฏความเกียจคร้านเช่นนั้น ไร้ซึ่งแรงอาฆาตและอันตราย ทว่าทุกคนรอบข้างกลับขมวดคิ้วครุ่นคิด ในดวงตามีความหนักใจที่ไม่เคยมีมาก่อน
พวกเขาล้วนเป็นอันธพาลที่บนร่างแบกรับชีวิตคนหลายร้อย บางคนยังมีชีวิตคนบนร่างยิ่งกว่าหลายร้อย ความตายสำหรับพวกเขาไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว แต่ใครก็ไม่ยอมตกอยู่ในเงื้อมมือเด็กหนุ่มที่ไม่รู้แจ้งแม้แต่ที่มาเช่นนี้
ชายฉกรรจ์คน