าคือ… เฟิ่งจิ่ว?” ไป๋เสี่ยวลังเลสักพัก แล้วเรียกชื่อเฟิ่งจิ่วออกมา
“อืม ดูท่าทางเจ้ายังจำข้าได้” เธอพยักหน้า หรี่ตายิ้มพลางเอ่ยถาม “ไป๋เสี่ยว เกิดเรื่องอะไรขึ้น? ทำไมทำให้ตนเองลำบากเช่นนี้?” ระหว่างพูดยังแก้เชือกบนตัวเขาไปด้วย
“เฮ้อ! มันอธิบายยากน่ะ”
หลังจากเขาแก้เชือกออก ก็ปัดๆ ทรายในเส้นผม พร้อมเขย่าชุดสีฟ้าบนร่าง ถามว่า “เฟิ่งจิ่ว เหล่าไป๋ล่ะ? ทำไมไม่อยู่ด้วยกันกับเจ้า? มันเชื่อฟังไหม? ก่อปัญหาอะไรให้เจ้าหรือเปล่า?”
………………………………………………….
ตอนที่ 774 ข้ามาจากตระกูลนักคุมสัตว์อสูร
“เหล่าไป๋! อธิบายยากเหมือนกัน” เฟิ่งจิ่วยิ้มพลางส่ายหน้า เห็นดินทรายบนร่างเขาก็บอกว่า “ข้างหน้าไม่ไกลมีลำธาร เจ้าจะไปอาบน้ำหรือไม่? เปลี่ยนเสื้อผ้า?”
“ได้ เดี๋ยวทำความสะอาดสักหน่อยพวกเราค่อยมาคุยกัน ตอนนี้สภาพเช่นนี้ ช่างเสียมารยาทจริงๆ” เขาเอ่ยด้วยความเกรงใจนิดหน่อย รีบไปถอดเสื้อผ้าและโดดลงอาบน้ำตรงลำธารนั้นตามทิศทางที่เฟิ่งจิ่วบอก
เฟิ่งจิ่วไม่ตามไปด้วย แต่อาศัยเวลานี้ที่เขาไปอาบน้ำจับไก่ป่ามาย่าง
“หอมมาก! เฟิ่งจิ่ว ข้าหิวมาทั้งวันแล้ว พวกเขาไม่หาอาหารให้ข้ากินเลย” เขาที่เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่เส้นผมยังมีหยดน้ำ มานั่งลงข้างกายเฟิ่งจิ่ว พร้อมจ้องมองเนื้อไก่ที่ย่างบนไฟนั้นอย่างน้ำลายสอ
“มา ดื่มเหล้าก่อนสิ” เธอหยิบเหล้าไหเล็กจากห้วงมิติมารินให้เขาครึ่งชาม
“พอแล้วๆ” เขารับชามไว้ด้วยสองมือ “ข้าดื่มเหล้าไม่ค่อยเก่ง
