งจูหย่งหนิงจนเขาล้มลงไปบนพื้น
“นางเมียบ้าคนนี้!”
จูหย่งหนิงด่าพลางพยายามผลักนางออก
แต่หญิงปากสว่างจะยอมปล่อยมือเช่นนั้นหรือ…ไม่ง่ายเลยกว่าที่นางจะ ‘ชนะ’ สักรอบ ข่มหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์นั่นได้แล้ว แต่สามีตัวเองกลับมาขัดขวางเอาไว้เนี่ยนะ
ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด!
นางจะแพ้ไม่ได้ รอบนี้นางจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!
ต่างคนต่างดึงทึ้งกันอุตลุด
ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นรวดเร็วเกินไป กว่าคนทั้งหลายจะได้สติคืนมาก็เห็นว่าสองสามีภรรยาตบตีกันเสียแล้ว
คนทั้งสองกลิ้งตกจากคันนาลงไปในนาน้ำ ทั่วร่างเปื้อนโคลน
นาน้ำที่หญิงปากสว่างตกลงไปตอนแรกยังไม่ได้ปักกล้า แต่นาน้ำที่คนทั้งสองตกลงไปคราวนี้เป็นนาน้ำที่มีการปักกล้าเรียบร้อยแล้ว
ช่วงแรกคนผู้นั้นยังหัวเราะเยาะ “เห็นไหมนั่น ตบตีกันแล้ว! นี่ก็คือจุดจบของคนที่แต่งเมียผิดอย่างไรเล่า…”
พูดยังไม่จบค่อยนึกขึ้นมาได้
“แม่เจ้าโว้ย นั่นมันนาบ้านข้า!”
“หยุดตี หยุดตีกันได้แล้ว พวกเจ้าจะทำต้นกล้าของพวกข้าเสียหายหมดแล้วนะ!”
“จูหย่งหนิง เจ้าบ้าไปแล้วเรอะ?!”
……
รีบร้อนลงไปแยกคนทั้งคู่ออกจากกัน เพราะกลัวว่าพวกเขาจะทำกล้าในนาน้ำเสียหายจนหมด
เสียงร้องของเขาดึงสติทุกคนกลับมา
“ไอ้หยา ยืนโง่อยู่ตรงนั้นทำไม? รีบมาช่วยกันสิ!”
“เร็วเข้า พวกเจ้าสองคนดึงหญิงปากสว่าง ข้ากับเขาจะดึงจูหย่งหนิง”
“หยุดตีกันได้แล้ว นั่นมันนาน้ำของคนอื่นนะ”
……
ทั้งผู้ชายและผู้หญิงลงไปช่วยกันแยกคนทั้งสองจนเนื้อตัวเปื้อน
