บทที่ 718 คนใกล้ชาดติดสีแดง คนใกล้หมึกติดสีดำ
“พวกเจ้าใหญ่ก็ไปที่นั่นด้วย?” เย่อวี๋หรานถามต่อ
“เจ้าค่ะ พอได้ข่าวก็ไปทันที ให้ข้ากลับมาบอกท่านแม่” หลี่ซื่อตอบ
“ดี ถ้างั้นพวกเราก็ไปดูกันเถอะ”
“หา ท่านแม่ ท่านก็จะไปหรือเจ้าคะ?” หลี่ซื่อเห็นเย่อวี๋หรานลุกขึ้นมาก็รีบลุกตาม “ท่านแม่ ท่านไม่ไปดีกว่าไหมเจ้าคะ? หญิงปากสว่างพูดจาให้ร้ายท่านอยู่ทางนั้น ถ้าท่านไป นางคงพูดถึงท่านเสีย ๆ หาย ๆ อีกรอบกันพอดีน่ะสิเจ้าคะ?”
คนอื่น ๆ ก็ไม่เห็นด้วยที่นางจะไป
จูเหล่าโถวพึมพำว่า “คงไม่ได้ไปดูชู้รักหรอกนะ!”
เย่อวี๋หรานได้ยินแล้วก็กล่าวโดยที่เปลือกตาไม่ขยับเลยสักนิด “ผู้บริสุทธิ์ย่อมไร้ราคี ผู้โสมมย่อมมีจิตใจสกปรก ถ้าข้าไม่ไปก็แสดงให้เห็นว่าร้อนตัวไม่ใช่หรือ? พอดีเลย แปลงนาของหญิงปากสว่างมีปัญหา พวกเราก็ไปดูสักหน่อยว่าปัญหาเกิดจากอะไร จะได้ป้องกันเอาไว้”
“คนพูดกันว่าหญิงปากสว่างไปล่วงเกินคนอื่นถึงได้มีคนมาทำลายแปลงนาของนางเจ้าค่ะ” ครรภ์ของหลิวซื่อเห็นได้ชัดแล้ว นางแกะเมล็ดแตงพลางกล่าวว่า “ท่านแม่ ท่านกล่าวได้ถูกต้อง พวกเราเป็นคนธรรมดา ใครจะล่วงเกินคนอื่นไปทั่วเหมือนหญิงปากสว่างกันล่ะเจ้าคะ?”
“เจ้าอยู่ในเรือนเสียดี ๆ ท้องโตแบบนั้นแล้ว ไม่ต้องออกไปข้างนอก” เย่อวี๋หรานส่งสายตาปรามนาง จากนั้นก็พาคนอื่น ๆ ออกไปจากเรือน
หลิวซื่อไม่ยินยอมพร้อมใจ แต่กว่านางจะตั้งครรภ์ได้ไม่ใช่เรื่องง่าย จึงกังวลใจอยู่บ้าง สุดท้ายก
