บทที่ 715 สาธิตการปักดำ
เย่อวี๋หรานสุ่มเลือกคนมาทดลองถอนกล้าตามการสาธิตของตนเอง เพราะเกรงว่าคนในหมู่บ้านจะไม่เชื่อว่าต้นกล้าเหล่านี้สามารถถอนออกมาได้อย่างง่ายดาย
“จริงด้วยแฮะ ถอนง่ายมากเลย” คนที่ได้ทดลองทำกล่าวด้วยสีหน้ายินดี “เห็นไหม ทำแบบนี้ แค่ดึงก็หลุดออกมาแล้ว ง่ายมาก”
“ฮ่า ๆๆ…เจ้าระวังหน่อย ของพวกนี้ล้ำค่ามากเลยนะ อย่าดึงผิดล่ะ” ทุกคนเห็นเขาถอนออกมาได้ง่าย ๆ อย่างนั้นก็ย่อมจะดีใจ แต่ก็ยังเตือนเขาว่าอย่าประมาท
จูต้า จูเอ้อร์ จูซาน จูซื่อ จูอู่ และแม้กระทั่งจูชีล้วนมาช่วยกันถอนกล้า
นอกจากถอนกล้าแล้ว ยังต้องนำมามัดรวมกันอีกด้วย เย่อวี๋หรานสาธิตวิธีมัดต้นกล้าให้ทุกคนดู
“ให้เตรียมหญ้าแห้งเอาไว้ล่วงหน้า จากนั้นก็มัดเป็นกำ ๆ แบบนี้แล้วเอาไปแช่ไว้ในน้ำ พอตอนจะขนย้ายค่อยเก็บขึ้นมาใส่กระจาดแล้วหามออกไป…”
มีคนมากก็ย่อมทำงานได้เร็ว สกุลจูมีผู้ชายมาก ในไม่ช้าก็ถอนกล้าได้เต็มกระจาดแล้ว
เย่อวี๋หรานไม่ได้รอช้า บอกให้จูเอ้อร์กับจูซานทำงานต่อไป แล้วขนกล้าชุดนั้นจากไปพร้อมคนอื่น ๆ
ในนาน้ำที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล หลิ่วซื่อ หลี่ซื่อ และหลินซื่อรออยู่ด้านนั้นแต่แรกแล้ว
หลิวซื่อตั้งครรภ์จึงไม่ได้มาทำงานด้วย แต่พาจูปาเม่ย หลินซานเม่ย หลินซื่อเม่ย ต้าเป่า เอ้อร์เป่า ซานเป่า และซื่อเป่า รวมถึงเด็กน้อยสกุลหลี่ว์ทั้งสามคนมาคอยยืนมองจากบนคันนา ร่วมชมความครึกครื้นด้วยกัน
ใครบางคนตาดี มองปราดเดียวก็สังเกตเห็
