ให้เจ้าอีกชุด ยังมีพวกหลานชายอีก ถึงตอนนั้นสินเดิมเจ้าสาวของเจ้าจะมีแต่มากไม่มีน้อย เจ้าจะแต่งออกไปอย่างสมเกียรติแน่นอน”
“พี่ใหญ่ ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น” นางหัวเราะอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ ได้ยินพี่ๆ บอกว่าพวกเขาแต่ละคนต่างเตรียมสินเดิมเจ้าสาวให้นาง ในใจจึงซาบซึ้งอย่างยิ่ง
หลินป๋อเหิงหัวเราะเสียงดัง “พวกแม่หนูเฟิ่งมาส่งสินสอดกะทันหัน ข้าก็ไม่ทันได้บอกท่านพ่อท่านแม่ แต่ถึงเวลาเจ้าแต่งออกไป พวกเขาต้องรีบกลับมาแน่นอน”
ครั้นนึกถึงพ่อแม่พวกเขา รอยยิ้มบนใบหน้าทั้งสองยิ่งมากขึ้น
………………………………………………….
ตอนที่ 592 ตัดสินใจ
พ่อแม่พวกเขาอายุร้อยกว่าปีแล้ว สุขภาพทั้งสองแข็งแรงมาก และไม่ได้พำนักในบ้านหลักของตระกูล แต่จะพักอยู่กับพวกลูกๆ แต่ละคนช่วงหนึ่ง ด้วยเหตุนี้ช่วงสองสามเดือนนี้จึงไม่ได้พักที่นี่ แต่พวกเขาก็รู้เรื่องงานแต่งงานนี้
“พี่ใหญ่ ในเมื่อวันแต่งงานคือวันที่สิบสามเดือนสิบสอง เช่นนั้นก็ให้ท่านพ่อท่านแม่กับพวกพี่ชายกลับมาพร้อมกันเถอะ!” ซู่ซีพูดพลางเผยรอยยิ้ม พอคิดว่าจะได้พบพวกเขาอีก ในใจก็แสนยินดี
ในตระกูลใหญ่ พวกลูกชายลูกสาวหลังจากเติบใหญ่แต่ละคนจะแยกบ้านกันอยู่ ผู้สืบทอดบ้านหลักนี้คือหลินป๋อเหิงที่มีฐานะเป็นลูกชายคนโต ส่วนน้องชายคนอื่นๆ ก็ต่างคนต่างแยกย้ายออกไปตั้งหลักปักฐาน เพราะไม่ได้อยู่ในเมืองเดียวกัน มีเพียงใครคนหนึ่งเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นถึงจะมารวมตัวกันได้
“เหอะๆ เมื่อวานข้าให้คนส่งข