” หลินป๋อเหิงถอนหายใจเบาๆ บอกว่า “อันที่จริงพวกเขาสองคนพูดชัดเจนแล้ว วันนั้นปู่เจ้ายังบอกว่าจะกลับไปก่อน ให้คนเตรียมการดีๆ เสียหน่อย จะได้สู่ขอซู่ซีให้เรียบร้อย หากเขารู้ว่าเจ้ามาจะต้องดีใจมากแน่ๆ”
ได้ยินเช่นนี้ รอยยิ้มบนหน้าเฟิ่งจิ่วยิ่งกว้างขึ้น “เจ้าค่ะ ข้าก็คิดว่าหากเขาพบข้าน่าจะประหลาดใจมาก” ขณะกำลังพูดก็ได้ยินเสียงท่านปู่ลอยมาจากด้านนอก
“ใคร? ใครมาหาข้า?” ผู้เฒ่าเฟิ่งสาวก้าวเดินมา พลางถามพ่อบ้านที่นำทางอยู่
………………………………………………….
ตอนที่ 568 แย่แล้ว แม่หนูเฟิ่งมา
“ผู้เฒ่าเฟิ่งเข้าไปก็รู้เองขอรับ” พ่อบ้านกล่าวยิ้มๆ หยุดฝีเท้าลงไม่เดินหน้าต่อ เพราะตรงหน้าเป็นห้องรับแขกแล้ว
เห็นเช่นนี้ผู้เฒ่าเฟิ่งจึงเอามือไพล่หลังเดินไปด้านหน้า เมื่อก้าวเข้าห้องรับแขกและเงยหน้ามองไปด้านใน แวบแรกเขาก็ตกใจจนร่างสะดุ้งโหยง ยามสบดวงตายิ้มแย้มคู่นั้น ใบหน้าเขายิ่งแดงก่ำไปหมด ถึงกับวิ่งหนีออกไป หายลับไร้ร่องรอย
“ท่านปู่…”
เฟิ่งจิ่วตกตะลึง เพิ่งลุกขึ้นยืนเรียกไปหนึ่งคำถึงจะเห็นท่านปู่ นึกไม่ถึงว่าเขา…จะตกใจเธอจนวิ่งหนีไปแล้ว?
“หรือว่าข้าเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม? ไม่นึกเลยว่าจะทำให้ท่านปู่ตกใจ?” เธอขมวดคิ้ว มือหนึ่งลูบๆ หน้าตัวเอง มองไปทางเซวียนหยวนโม่เจ๋อด้วยสีหน้าแปลกๆ
“เหอะๆ ซานหยวนรู้สึกว่าไม่คู่ควรกับซู่ซีมาตลอด และคิดว่าตัวเองอายุมากแล้ว แต่ซู่ซีกลับมีรูปโฉมอายุยี่สิบ เดาว่าจู่ๆ พบเจ้าที่นี่คงไม่ทันได้
