าลังเล แต่ในใจกลับดีอกดีใจเป็นล้นพ้น เมื่อวานยังบอกว่าตาเฒ่าอวี๋พูดครึ่งๆ กลางๆ ทำให้เธอเสียโอกาสดีไป นึกไม่ถึงว่าวันนี้พวกเขาจะมาหาถึงหน้าประตู
อืม โอกาสเช่นนี้แน่นอนว่าไม่เลวเลย หากเธอปฏิเสธอีกก็ผิดธรรมชาติแล้วจริงๆ
ตาเฒ่าอวี๋กับหัวหน้าสมาคมมองหน้ากัน หัวใจนึกหวั่นๆ ขึ้นมา เกิดกลัวว่าเขาจะปฏิเสธอีก ดังนั้นจึงบอกว่า “เสี่ยวจิ่ว เจ้าคิดว่าอย่างไร? หากมีตรงไหนไม่พอใจ เจ้าเสนอมาได้”
ได้ยินเช่นนี้เฟิ่งจิ่วยิ้มน้อยๆ “ยากนักที่ท่านหัวหน้ากับอวี๋เหล่าจะมีน้ำใจเพียงนี้ หากข้ายังปฏิเสธอีกก็ไม่รู้กาลเทศะเกินไปหน่อย”
………………………………………………….
ตอนที่ 544 ผู้อาวุโสกิตติมศักดิ์
ได้ยินดังนี้ ในใจทั้งสองคนต่างเป็นสุข หลังจากมองหน้ากันก็หัวเราะขึ้นมา “ดีๆๆ! เช่นนั้นพวกเราก็ตกลงกันตามนี้”
หัวหน้าสมาคมล้วงเอาป้ายหยกแทนตัวผู้อาวุโสกิตติมศักดิ์ออกมาทันที “ข้าเอามากระทั่งป้ายหยกผู้อาวุโสกิตติมศักดิ์ พอดีเลย พวกเราจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว ค่อยมาฉลองกันเสียหน่อย”
เฟิ่งจิ่วได้ฟังแล้วหลุดยิ้มอย่างกลั้นไม่อยู่ กลัวว่าเธอจะหนีหรือไร?
พวกเขาจัดการขั้นตอนทั้งหมดเรียบร้อย เหล้าอาหารต่างยกมาครบ เพราะตำแหน่งผู้อาวุโสกิตติมศักดิ์ความสัมพันธ์ของทั้งสามคนจึงเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ละเอียดอ่อนขึ้น อืม ว่าตามความจริงก็แค่มีความเกี่ยวโยงกันเช่นนั้น ในเมื่อยืนในเส้นทางเดียวกันแล้ว เป็นปกติที่จะแตกต่างจากก่อนหน้านี้
กินอาหาร
