บทที่ 708 เขายังไม่อยากแต่งงาน
อาจารย์เสินไม่คิดว่าหลิวเจี้ยนถงจะตอบกลับมาเช่นนี้จึงรู้สึกอึ้งอยู่บ้าง “หมายความว่าเจ้าอยากประสบความสำเร็จก่อนแล้วค่อยแต่งงาน? นี่…ไม่ค่อยดีกระมัง? เจี้ยนถง เจ้าอายุไม่ใช่น้อย ๆ แล้วนะ ไม่อาจรอช้าไปกว่านี้ อีกอย่าง ตอนนี้เจ้าก็เป็นถงเซิงแล้ว นับว่าประสบความสำเร็จบ้างแล้ว…”
อาจารย์เสินเกลี้ยกล่อม ใจความสำคัญก็คือหวังว่าหลิวเจี้ยนถงจะแต่งงานเร็วหน่อย
เพราะเขาสามารถรอได้ แต่ลูกสาวคนอื่นเขารอไม่ได้นี่นา
ถ้ารอให้หลิวเจี้ยนถงประสบความสำเร็จก่อนแล้วค่อยแต่งงาน ถึงตอนนั้นเขาจะได้แต่งกับภรรยาที่อายุเท่าไหร่กัน? อีกฝ่ายคงอายุน้อยกว่าเขาหลายปีเลยน่ะสิ
โดยทั่วไปแล้ว เมื่อผู้หญิงถึงวัยเหมาะสมก็มักจะออกเรือน ไม่อาจรอช้า ยังไม่พูดถึงว่าเมื่อล่วงเลยวัยนั้นไปแล้ว ผู้หญิงคนนั้นยังจะออกเรือนได้หรือไม่ ทางราชสำนักยังไม่อนุญาตให้ผู้หญิงออกเรือนช้า…ลูกสาวอายุสิบแปดแล้วยังไม่ออกเรือน บิดามารมีความผิด ต้องถูกปรับเงิน…
สิบแปดคือเส้นตาย แต่ในความเป็นจริง อายุยังไม่ถึงสิบหกก็มีคนเร่งรัดกันแล้ว กลัวว่าจะกลายเป็นสาวทึนทึกที่ไม่มีใครต้องการ
อาจารย์เสินพูดอะไรมากมายด้วยความปรารถนาดี แต่หลิวเจี้ยนถงกลับไม่กล้ารับคำง่าย ๆ เขาย่อมไม่อาจพูดได้ว่า “ข้ารังเกียจที่บ้านฝ่ายหญิงไม่อาจสนับสนุนอะไรได้ อยากได้คนที่มีเบื้องหลังแข็งแกร่งกว่านี้”
พูดตรงไปตรงมาเกินไปก็กลัวว่าจะถูกอาจารย์ตำหนิ
ปัญ
