ลุมเครือ นี่ นี่จะโทษข้าไม่ได้นะ!”
แต่ไหนแต่ไรเธอไม่รู้ว่ามีผลดีมากเช่นนี้! หากรู้คงตอบรับไปนานแล้ว
นึกถึงตรงนี้ เธอมาที่ข้างโต๊ะมองหลิงโม่หานด้วยความกระตือรือร้น ถามว่า “ท่านอา ท่านว่าข้ากลับไปรับตำแหน่งผู้อาวุโสกิตติมศักดิ์คืนมาตอนนี้จะเป็นอย่างไร?”
ทว่าไม่รอเขาเอ่ยปาก สองมือเธอก็ตบลงบนโต๊ะอย่างแรง ตะโกนด้วยใบหน้าสับสน “แบบนี้ไม่ได้! ความหยิ่งยโสล่ะ ความจองหองของข้าล่ะ? ข้าจะไปตามเอากลับมาถึงที่ได้อย่างไร? อ๊าๆๆ! ต้องโทษตาเฒ่าอวี๋นั่นเลย!”
เห็นเช่นนี้ หลิงโม่หานชำเลืองมองนางอย่างขบขัน แววตาสั่นไหวเล็กน้อย แนะนำว่า “หากเจ้าตกลงแต่งงานกับข้า ผลประโยชน์ยิ่งมากมายกว่านี้อีก เจ้าจะพิจารณาสักหน่อยหรือไม่?”
………………………………………………….
ตอนที่ 528 ผู้หญิงขี้ขลาด
ได้ยินเช่นนี้ เฟิ่งจิ่วเก็บอารมณ์บนใบหน้า มองซ้ายแลขวาสักพัก จากนั้นหันมองเหลิ่งซวงกับเหลิ่งหวาโดยแสร้งทำว่าไม่ได้ยิน “อืม พวกเราออกมากันสักพักแล้ว กลับโรงเตี๊ยมไปพักผ่อนก่อนเถอะ แล้วค่อยสั่งอาหารดีๆ สองสามอย่างมาฉลองที่ข้าได้รับเหรียญตรายาทิพย์ศักดิ์สิทธิ์”
เหลิ่งหวายิ้มกว้าง บอกว่า “นายท่าน ก่อนหน้านี้ข้าได้ยินคนบอกว่าในเมืองมีร้านขายขาหมูน้ำแดงอร่อยมาก ประเดี๋ยวข้าจะไปซื้อกลับมาเพิ่มที่โรงเตี๊ยมนะขอรับ”
เธอเดินมาข้างกายเหลิ่งหวาแล้วตบๆ บ่าเขา เอ่ยยิ้มๆ ด้วยว่า “เจ้าไม่ต้องไปหรอก ให้ฮุยหลางไปสิ ฮุยหลางวิ่งเร็วกว่า” พูดจบก็หันไปเหลือบมอ
